: سرزمین هفتاد و دو ملت یعنی هند بیش از یک میلیارد و 252 میلیون نفر جمعیت دارد که در این میان " هندو " مذهب بخش عمده مردم این کشور است و اسلام نیز به عنوان دومین مذهب مهم به حساب می آید.

به گزارش ، بر اساس آمارهای موجود، بیش از 14 درصد از مردم هند مسلمانان هستند که به گفته کارشناسان همین امر ضرورت توجه بیشتر مقامات دهلی نو به وضعیت اجتماعی، سیاسی و فرهنگی مسلمانان را طلب می کند.

همین کارشناسان در عین حال تصریح می کنند که هر چند کشور هند به عنوان کشوری دموکراتیک در جهان شناخت می شود و از استقلال این کشور نیز 60 سال می گذرد ولی وضع حکومت قانون در هند رضایت بخش نیست و حقوق اقلیت ها و بویژه مسلمانان رعایت نمی شود و تبعیض به روشنی درباره اقلیت های مذهبی ملموس است.

دولت هند نزدیک به 10 سال پیش اعلام کرد که کمیته ای ویژه ای را برای تحقیق در باره وضعیت اجتماعی، اقتصادی و آموزشی تشکیل داده و این کمیته تلاش خواهد کرد شرایط اقلیت های مذهبی در این کشور را بهبود ببخشد ولی این تنها یک حرف بود و در ادامه آن انتظار از سوی شهروندان غیر هندو.

در این مدت تغییر چندان قابل توجهی در وضع مسلمانان ایجاد نشده و بر اساس یافته های کمیته تحقیق، میزان فقر در میان مسلمانان هند همچنان بالاتر از متوسط ملی است.
فقر در میان مسلمانان هند که حدود چهارده درصد جمعیت این کشور را تشکیل می دهند بسیار گسترده است و آموزش و تحصیلات همیشه یکی از کمبودها و دلمشغولی های آنها می باشد.
به گفته کارشناسان امور شبه قاره ، د رحالیکه اقتصاد هند رو به رشد و گسترش است، مسلمانان بهره چندانی از این رشد نمی برند زیرا نگاه تبعیض آمیز علیه آنان در این کشور وجود دارد می شود و این تبعیض به نوعی در قانون اساسی هند نیز نهادینه شده است.

شمار فارغ التحصیلان جامعه مسلمان هند حتی کمتر از دالیت های این کشور است و در کانون های تصمیم گیری نیز حضور فعال و تاثیر گذاری نمی توانند داشته باشند که این مساله می تواند از کم توجهی و یا بی توجهای مقامات دهلی نو به وضعیت مسلمانان به دلیل فساد مالی و اداری در نهاد های بین المللی است.
مسلمانان هند از نظر کیفیت زندگی، بیکاری، فقدان مسکن در ردیف طبقات و کاست های پایین جامعه قرار دارند و مشارکت آن ها در فعالیت های اقتصادی کم است. نرخ بیکاری در بین همه گروه های هندی بیشتر از 11 درصد نیست. ولی در مجموع نرخ بیکاری مسلمانان اندکی بالاتر از هندوها است. تنها 13 درصد مسلمانان شغل دائمی دارند، در حالی که 25 درصد هندوها دارای مرتبه اجتماعی بالا و شغل دائمی هستند.
بر اساس گزارش های موجود 12 درصد نیروی کار مسلمانان در خیابان بدون محل کار ثابت و 70 درصد زنان مسلمان در منزل فعالیت می کنند. لذا مسمانان از نظر امنیت شغلی در وضعیت مطلوبی به سر نمی برند. به صورتی که 73 درصد نیروی کار آن ها بدون هیچ گونه قراردادی مشغول به کار هستند و 75 درصد از مزیت شغلی برخواردار نیستند. این آمار در مقایسه با سایر گروه های هندی بالا است.

نسبت افراد باسواد در میان مسلمانان هند پایین نگهداشته می شود که در این میان نسبت افراد تحصیلکرده شیعه کمتر از اهل سنت می باشد. دانشگاه های جامع ملی اسلامیا و علیگره برای مسلمانان تاسیس شده بود ولی به دلیل عدم توان دانشجویان مسلمان در کسب حد متعارف نمره برای ورود به دانشگاه های مذکور، دارای اکثریت غیر مسلمان شدند.