: امام علی بن حسین بن علی بن ابیطالب علیه السّلام مشهور به سجاد، چهارمین امام شیعیان بنا به قولی مشهور، در پنجم شعبان سال 38 هجری قمری متولد شد و در 12 محرم سال 95 هجری قمری به دست ولید بن عبدالملک به شهادت رسید. امام زین العابدین علیه السّلام زمانی دیده به جهان گشود که زمام امور در دست جد بزرگوارش امام علی بن ابیطالب علیه السّلام بود.

به گزارش آن حضرت 3 سال از خلافت علوی و حکومت چند ماهه امام حسن علیه السّلام را درک کرد. امام سجاد علیه السّلام در عاشورای سال 61 هجری قمری حضور داشت و در آن واقعه به صورتی معجزه آسا نجات یافت و پس از شهادت پدرش امام حسین علیه السّلام مسئولیت زمامداری شیعیان از جانب خدا بر عهده او گذاشته شد و از آن روز تا روزی که به شهادت رسید این زمامداری را ادامه داد.

امام سجاد علیه السّلام در اوضاع ناگوار اجتماعی آن روزگار که ارزش های دینی دستخوش تغییر و تحریف امویان قرار گرفته بود، مهمترین کار خویش را در زمینه برقراری پیوند مردم با خدا، با دعا آغاز کرد.

چنین بود که مردم تحت تأثیر روحیات آن حضرت قرار گرفتند و شیفته مرام و روش او شدند و بسیاری از طالبان علم و دانش در مسلک راویان حدیث او در آمدند و از سرچشمه زلال دانش وی که برخاسته از علوم رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم و امیرالمؤمنین علیه السّلام بود، بهره ها جستند.