به گزارش گروه بین الملل ، آتش بسی که در خان طومان در نزدیکی حلب برقرار بود بر اساس توافقی بود که میان دولت روسیه به نمایندگی از سوی ذدولت سوریه و آمریکا و گروه های تروریستی در این کشور برقرار شده بود.

مسئول برقراری آتش بس در شهرک خان طومان نیروهای آمریکایی بودند، آنها موظف بودند که آتش بس پایدار باشد اما این آتش بس شکننده فرصتی طلایی برای تروریست های تکفیری بود تا بتوانند خود را از طریق ترکیه، عربستان و آمریکا تجهیز کنند.

گسیل تجهیزات نظامی به گروه های تروریستی در فرصت آتش بس آنها را تقویت کرد تا بتوانند با زیر پا گذاشت آتش بس بخشی از شکست های خود را جبران کنند.

خان طومان سند خیانت آمریکا به تعهدی است که پایبند نبودن آمریکا و گروه های تروریستی به آن را اثبات می کند. چند سال است که مذاکرات سوریه ادامه دارد. گروه های تروریستی تکفیری از هر فرقه و شاخه ای، داعش یا جبهه النصره که شاخه ای از القاعده است، اگر خواهان صلح و مذاکره بودند دست به اسلحه نمی بردند و مردم سوریه را قتل عام نمی کردند.

اگر همچنان به فریب خوردن روسیه در آتش بس اعتقاد داشته باشیم، مقامات این کشور هم در شهادت ده ها رزمنده ایرانی، حزب الله لبنان و ارتش سوریه مقصر هستند. اکنون سوریه برای جبران این جنایت چه وظیفه ای بر عهده دارد؟

آیا بار دیگر مسکو با آمریکا در سوریه همراهی خواهد کرد و تن به آتش بس خواهد داد تا همپیمانانش در این کشور قربانی شوند؟ اگر شرایط از سوی روسیه اینگونه باشد، نیروهای جبهه مقاومت در سوریه باید تصمیمات خود را مستقل اتخاذ کنند و به تصمیمات روسیه و آمریکا بی توجه باشند، در غیر این صورت باز هم باید در انتظار خنجر از پشت باشند.

حتی پس از آن که روسیه خود را از میدان جنگ سوریه کنار کشید، ارتش سوریه و نیروهای حزب الله و ایران توانستند باز هم به پیشروی های خود ادامه دهند و نیروهای تروریستی را به عقب برانند.

این پیشرفت ها در نبود روسیه، نگرانی آمریکایی ها و کشورهای همپیمان او را به همراه داشت، ترفند و دسیسه آتش بس به مانند اسب «تروی» می ماند که یونانیان آن را ساختند. یونانی ها شهر Troy را بدون هیچ نتیجه ای محاصره کرده بودند. سرانجام آنها وانمود کردند که عقب نشینی می کنند و فقط یک اسب بزرگ چوبی از خود به جا گذاشتند که تعدادی از سربازان آنها از جمله ادیسه در آن پنهان شده بودند. تروجنها (اهالی شهر Troy) اسب را به عنوان یک غنیمت جنگی به داخل شهر خود بردند و سرخوش از احساس پیروزی سرگرم جشن شدند. شب هنگام سربازان یونانی از اسب بیرون آمدند و با غافلگیر کردن تروجنها، شهر تروی را تسخیر کردند.

و داستان خان طومان هم شباهت بسیاری با ماجرای اسب تروی دارد. اما پس از این عهد شکنی باز هم می توان به عهد و پیمانی که آمریکایی ها با روس ها بر سر آتش بس می بندند اعتماد کرد؟! اما تفاوت بزرگی که جنگ تروی با خان طومان دارد، در این است که پادشاه تروی شکست خورد و سقوط کرد اما، خان طومان گرچه از دست رفت اما دولت و ملت سوریه و جبهه مقاومت همچنان مقتدر و قدرتمند حضور دارند.

درسی که خان یونس به رزمندگان نبرد در سوریه داد این است که دیگر فریب وعده ها آمریکا و سازمان ملل را نخورند. در جنگ غافلگیر شوید بازنده نبرد خواهید بود.

از زمان آتش بس تاکنون که دو ماه می گذرد و البته شکننده و به تار مویی بند بوده است، تروریست ها خود را باز آفرینی کردند و در کنار آن، گفت وگوها ابزاری برای سرگرم کردن سوریه و کشورها و نیروهای حامی دولت و ملت آن بود. اگر عهد شکنی و زیر پا گذاشتن آتش بس از سوی نیروهای سوریه ای و مقاومت انجام می شد، واکنش آمریکا و سازمان ملل باز هم به مانند عهد شکنی تروریست ها بود؟

اکنون که شهرک خان طومان با حمله عناصر تروریستی به اشغال آنها در آمده، دیگر بهانه و مانعی بر سر راه ارتش و نیروهای مقاومت وجود ندارد. آتش بس شکننده از بین رفته است، اکنون نوبت نیروهای جبهه مقاوت است تا انتقام خون شهدای خود را از تروریست ها بگیرند.

آنها خود را آماده نبرد می کنند. نبردی که نه تنها سرنوشت خان طومان را روشن خواهد کرد بلکه حلب را نیز از لوث وجود تروریست های جنایتکار پاک خواهد ساخت. عناصر تروریستی در یک انتظار مرگبار به سر ببرند که هر آن ممکن است که نیروهای مقاومت بر سرشان خراب شوند. روسیه هم می تواند در این پیروزی سهیم باشد.