به گزارش گروه فضای مجازی ، نخستین راهکاری که در خانواده باید ایجاد شود افزایش تحمل بین افراد است و افراد باید با آرامش به حرف های یکدیگر گوش کنند. در این مورد والدین بدون اینکه خود را در مقام یا جایگاه پدر و مادر تلقی کنند باید یکدیگر را به عنوان دوست صمیمی یا هم سن و سال بدانند. در چنین حالتی والدین نباید ترس داشته باشند زیرا در کمال آرامش به مشورت و راهنمایی پرداخته اند و این قدم بزرگترین و موثرترین قدمی است که برداشته اید.

والدین باید فرزندان خود را‌‌ همان طوری که هستند بپذیرند، بدون مقایسه با فرزندان دیگران، اگر والدین می‌خواهند واقعا آن‌ها را از دست ندهند بهتر است این روش را در رفتار با فرزندان و در محیط خانواده اجرا کنند.

به والدین توصیه می شود علاقه خود را به صورت جملات شیرین و شیوه های غیرکلامی محبت آمیز به صورت عملی به فرزندان ابراز کنند. از سوی دیگر پدر و مادر باید با جوانان و نوجوانان خود به زبان دل آنها و مناسب با زمان زندگی شان سخن بگویند. احترام در قالب تشویق به فرزندان امنیت روانی و انگیزه مثبت می دهد.

یکی دیگر از راهکارهای صمیمیت در خانواده رعایت فاصله روحی و درددل کردن با فرزندان است. این روش رشد معنوی را تقویت می کند. همچنین اشتباهات فرزندان خود را با بزرگواری بدون پرده دری و ایجاد جسارت در آنها رفع کنید. دستوری صحبت کردن با فرزندان یک روش اشتباه فرزوند پروری است از این رو توصیه می شود هیچ گاه این روش را در تربیت به کار نگیرید. نام فرزند را با احترام ادا کردن در حضور دیگران به فرزندان شخصیت می دهد و این روش یکی از روش های درست تربیتی است.

ایجاد حس مسئولیت و اعتماد به نفس در فرزندان با تعیین وظایف درخانواده و دادن یک حس مالکیت به آن‌ها در ایجاد صمیمیت در خانواده موثر است. والدین باید نسبت به دوستان فرزند خود حساسیت و شناخت بالایی داشته باشند، زیرا گرایش او بر پذیرش شما در گروه همسالان و مشابهت آنان از عوامل اصلی تربیت نوجوانان و جوانان است و این کار وقتی آسان می‌شود که با فرزندانمان دوست باشند که مطمئنا به دوستان آن‌ها نیزمی توانید نزدیک شوید.

اهمیت جایگاه فرزندتان را در خانواده به او تفهیم کنید که در حفظ و رشد شخصیت خود کوشا باشد. توقعات و انتظارات خود را به صورت دقیق و در حد توان و با محبت برای آنها توضیح دهید زیرا این راهکار نیز باعث ایجاد فضای صمیمانه در محیط خانواده می شود.

در مواقع انتقاد، شخصیت او را زیر سوال نبرید بلکه حداقل از چند خوبی او تعریف کرده و سپس از عمل ناپسند او انتقاد کنید. در مقاطع دشوار سعی کنید کنارش باشید و با او احساس همدردی کنید، اما به او بفهمانید کاری که شما انجام داده‌اید وظیفه او بوده و عادت نکند.

/انتهای پیام/
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

منبع: آستان