محمد محقق در گفت و گو با خبرنگار گروه جامعه ، با اشاره به موضوع آموزش زبان های خارجه در مدارس گفت: مسئله ای که در وهله اول در این رابطه وجود دارد نفس یادگیری زبان بیگانه است.موضوع که باید از دو جنبه به آن نگاه کرد که یکی از آنها ارتباط با جهان و ملت و اقوام دیگر استو دیگری مسئله اثر گذاری بر فرهنگ بومی است.  درست است که در همه جای دنیای برای برطرف کردن نیازهای اولیه از زبان انگلیسی استفاده می کنند اما فقط زبان انگلیسی در دنیا به کار می آید!

وی ادامه داد: آیا به دلیل اینکه انگلیسی در مراودات بین المللی شناخته شده است باید در مدارس فقط این زبان تدریس شود و علاقه 80 میلیون ایرانی به زبان های دیگر نادیده گرفته شود.ممکن است بسیاری از مردم به زبان های دیگر علاقه مند باشند.

به گفته این دبیر آموزش و پرورش در کنار کشور ما، کشورهای عربی قرار دارند و دانش آموزان ما 6 سال این زبان را آموزش می بینند اما وقتی به سفر عتبات می روند به خوبی نمی توانند  عربی صحبت کنند و این نشان می دهد که این آموزش ها به خوبی کارآمد نبوده است. آیا با وجود ارمنستان ، ترکیه، روسیه و کشورهای عرب زبان در اطرافمان باز هم مراودات ما با زبان انگلیسی با این کشورها انجام می شود.

این نویسنده  و مترجم با انتقاد از بیان برخی سخنان مبنی براینکه انگلیسی زبان علم است، گفت: اگر به اهمیت یک زبان پی بردیم و ادعا کردیم زبان علم است باید بفهمیم وقتی این زبان می تواند روی علم ما تاثیر گذارد، بدون شک می تواند بر روی سیاست، فرهنگ و المان های سنتی کشور تاثیر گذارد.

محقق ادامه داد: زبان انگلیس که امروز در کشور ما وجود دارد با لهجه و سنت آمریکایی است و سعی می کند ما را بیشتر شبیه آمریکایی ها کند.باید بدانیم وقتی این زبان به ادعای افراد علم را منتقل می کند، بدون شک می تواند فرهنگ آن کشور را نیز منتقل کند و ما چرا باید فرهنگ آمریکایی را به بهانه علم آموزی دریافت کنیم.

به گفته وی، باید توجه کرد در کشورهای اروپایی مانند آلمان و فرانسه و برخی کشورهای مطرح آسیایی مانند ژاپن به سنت بها می دهند و نسبت به نفوذ سنت کشور دیگری با برچسب زبان بین المللی واکنش می دهند. چرا ما نباید نسبت به این موضوع واکنش نشان دهیم.

دبیر زبان و ادبیات فارسی با بیان اینکه زبان علم(انگلیسی) نتیجه خطرناکی به همراه داشته است، تاکید کرد: 14 سال است زبان و ادبیات فارسی تدریس می کنم اما در چند سال  اخیر شاهد هستم که دانش آموزان می گویند چه لزومی دارد ادبیات فارسی را یاد بگیریم. ما که از مهد کودک زبان انگلیسی را یاد گرفته ایم و می خواهیم به آن طرف مرز برویم. در چند سال اخیر تعداد کسانی که نمره انگلیسی آنها از ادبیات فارسی بالاتر است، کم نیست.  متاسفانه آموزش و پرورش نسلی را تربیت کرده است که دوست ندارند زبان و ادبیات فارسی را بیاموزند. این کار باعث شده است تعصب و غیرت فرهنگی خدشه دار شود.

وی افزود: وقتی یک بانوی بازیگر به خارج از کشور می رود تا فرزندش را در کشور اروپایی یا آمریکایی به دنیا آورد منهای الگوسازی، نشان می دهد من نمی خواهم  در شرایط بحرانی،فرزندم حافظ کیان کشورش باشد و  این فرد خیلی راحت می تواند به کشور دیگری که  در آن به دنیا آمده است،برود.

محقق با انتقاد از برخی مدارس غیرانتفاعی گفت: برخی مدارس غیر دولتی علاوه بر ساعات درسی در ساعات اضافه و با کتاب غیر درسی  انگلیسی تدریس کرده  و بهترین شرایط را برای این کلاس فراهم می کند در حالی که نظیر  این شرایط برای کلاس ریاضی فراهم نیست چه برسد به زبان فارسی ، وقتی این موضوعات و تاکید برخی افراد را کنار هم قرار می دهیم متوجه می شویم که هدف اصلی برای تاکید بر موضوع فراگیری زبان انگلیسی چیست.

 این نویسنده و مترجم با بیان اینکه مگر نمی گویند زبان انگلیسی برای انتقال علم است، افزود: چند نفر از دانش آموزان و دانشجویان ما  پیشرفت می کنند که به مرتبه علم آموزی و علم سازی از طریق زبان انگلیسی برسند. تمامی این افراد از زبان انگلیسی برای مقاصد غیر علمی استفاده می کنند.

محقق در پایان با بیان اینکه این نوع زبان آموزی  می تواند منجر به مهاجرت شود، تاکید کرد: عده ای برای مهاجرت فقط به دنبال آمریکا، کانادا و انگلیس هستند. علاوه بر موضوع قانونی مهاجرت پذیری، فرد  احساس می کند اگر به آمریکا برود چون زبان انگلیسی را بلد است موفق تر می شود. یکی از کارکردهای دیگر این نوع زبان آموزی این است که خود به خود مقصد مهاجرت تعیین می شود.