ماجرای خلیج خوك ها از نظر آمریكایی ها یك تراژدی- كمدی برآمده از اشتباهات بود. جان اف كندی، رییس جمهوری آمریكا كه نمی خواست از چشم ماموران پنتاگون و سیا ضعیف به نظر بیاید مجبور شد عملیات براندازی رژیم فیدل كاسترو را تایید كند؛ اما او در عمل حاضر نشد برای موفقیت این عملیات منابع و امكانات ضروری را تمام و كمال در اختیار مهاجمان بگذارد.

    قرار بود نیروی 1500 نفره مهاجمان كه اغلب كوبایی های تبعیدی ضدكاسترویی بودند نقش اصلی را در براندازی رژیم كوبا برعهده داشته باشند. كندی صراحتا گفته بود نیروهای نظامی آمریكا مجاز به دخالت مستقیم نظامی در كوبا نیستند.

فیدل بلافاصله ارتش 20 هزار نفری و میلیشیای 200 هزار نفری خود را به پل یاگیرون «خلیج خوك ها» آورد و در عرض فقط دو روز موفق به نابودی ارتش مهاجمان شد.

در این نبرد دو روزه 161 نفر از نیروهای كوبایی و 107 نفر از نیروهای مهاجم كشته شدند. كاسترو همچنین موفق شد 1189 نفر از نیروهای مهاجم را كه نام «بریگاد 2506» را روی خود گذاشته بودند، به اسارت بگیرد.

فیدل بعدها 1169 اسیر را در ازای دریافت 25 میلیون دلار، غذا و دارو تحویل حكومت آمریكا داد. نقشه آمریكایی ها برای براندازی كاسترو نسبتا ساده و مسخره بود. این نقشه متكی به مجموعه ای از تجزیه و تحلیل های نادرست و متعصبانه بود. در این تجزیه و تحلیل ها تاكید شده بود مردم كوبا از سركوبگری های حكومتی و كمبودهای اقتصادی به تنگ آمده اند؛ بنابراین از یك نیروی مهاجم آزادی بخش استقبال خواهند كرد.

خبرچینان سیا گزارش داده بودند نیروهای مسلح كوبا دچار تفرقه هستند و آنها در پیوستن به قیام عمومی علیه حكومت كوبا هیچ تردیدی نخواهند كرد، اما این اطلاعات نادرست بود. در واقع خلیج خوك ها از چشم آمریكایی ها چیزی نبود جز مجموعه ای از سوءتفاهم ها.

سیا با متقاعد ساختن كندی به اینكه مردم كوبا علیه رژیم دست به قیام مسلحانه خواهند زد، او را ترغیب به موافقت با این نقشه كرد و كندی هم به نوبه خودش سیا را فریفت. ماموران آمریكایی حاضر در صحنه نبرد هرگز باور نمی كردند كه رییس جمهورشان كناری بایستد و بی تفاوت شاهد نابودی نیروی 1500 نفره مهاجمان باشد: نیرویی كه خود حكومت آمریكا آنها را تعلیم داده و مسلح كرده بود، اما كندی این كار را كرد.

ماجرای خلیج خوك ها اثبات كننده دو چیز بود: حمایت شدید مردم كوبا از انقلاب و شم بالای سیاسی فیدل كاسترو. رهبری كوبا از مدتی قبل از توطئه آمریكایی ها برای براندازی رژیم كوبا اطلاع پیدا كرده بود و عوامل اطلاعاتی و امنیت كوبا موفق به نفوذ در داخل جمع توطئه گران در میامی آمریكا و اردوگاه های ویژه تبعیدیان كوبایی در گوآتمالاشده بودند. كوبا آماده مقاومت بود و از مدتی قبل موفق به دریافت محموله های تسلیحاتی پر و پیمانی از كشورهای سوسیالیستی شده بود. كوبایی ها به این ترتیب موفق به نابودی مهاجمان شده بودند.