به گزارش گروه بین الملل ، به نقل از نشریه آنلاین 'europae' نوشت : روز یكشنبه 17 آوریل اعضای سازمان اوپك در دوحه گرد هم آمده تا به كاهش بهای نفت در بازارهای جهانی پایان بدهند. اما به دلیل عدم شركت ایران در این نشست، اجلاس دوحه با شكست به كار خود پایان داد.

این نشریه افزود: اختلاف بین اعضای اوپك تازگی ندارد ولی عدم توانایی آنها در انجام اقدامات هماهنگ برای جلوگیری از كاهش بهای نفت باعث شده كه قیمت این كالا در بازارهای جهانی از 100 دلار در هر بشكه در سال 2014 میلادی به 50 دلار در سال 2015 و سپس به 28 دلار در ماه ژانویه 2016 سقوط كند.

این نشریه نوشت: مشكلات داخلی در اوپك ، تورم پایین در اروپا، كند شدن اقتصاد چین و بروز برخی از تغییرات، پدیده گاز شیل در آمریكا و تنش های ژئوپلیتیك از جمله دلایل بهای نزولی نفت است .

درگیری های خاورمیانه و تنش های شدید این منطقه به نوبه خود به اختلافات دو عضو مهم اوپك یعنی ایران و عربستان آنچنان دامن زده كه عملا دستیابی به توافق برای كنترل سقوط بهای نفت را برای تولیدكنندگان آن غیرممكن كرده است.

این نشریه افزود: دستیابی به توافق هسته ای و پایان گرفتن تحریم ها باعث نزدیكی ایران و امریكا و تقویت دولت حسن روحانی شده است. رئیس جمهور ایران درصدد است تا از فضای مناسبی كه در صحنه سیاست بین الملل در ارتباط با كشورش بوجود آمده در جهت رونق اقتصادی جمهوری اسلامی بهره برداری كند و برای این كار به صدور نفت چشم دوخته است.

بنابراین نباید تعجب كرد كه پنجمین تولید كننده نفت جهان در حال حاضر به هیچ وجه تمایلی به محدود كردن سقف تولید خود نداشته باشد. 

این نشریه نوشت: تهران و ریاض در ارتباط با سوریه در مواضع كاملا مخالف یكدیگر قرار دارند. جمهوری اسلامی از بشار اسد به عنوان متحد خود دفاع می كند و دولت سوریه به تدریج موفق به تحكیم موقعیت خود و بازپس گرفتن مناطقی شده كه به اشغال داعش درآمده بود. از سوی دیگر سعودی ها به حمایت لجیستیكی و نظامی از ' گروه های اپوزیسیون سوریه' مشغول هستند و به درستی مشخص نیست كدام گروه مورد نظر آل سعود باشد.

این نشریه افزود: در ارتباط با یمن نیز بار دیگر ایران و عربستان در برابر یكدیگر قرار گرفته اند : تهران ازحوثی ها حمایت می كند و دولت منصور هادی از حمایت شورای همكاری خلیج (فارس) كه عربستان از اعضای آن است برخوردار می باشد. در عین حال روسیه و عربستان هر چند در صحنه سوریه در دو جبهه متضاد قرار دارند، اما در ماه فوریه 2016 توانستند به یك توافق مقدماتی برای جلوگیری از كاهش بهای نفت دست پیدا كنند. كاهش بهای نفت در بازارهای جهانی برای دیگر بازیگران مهم بین المللی نیز دارای پیامدهایی است .

این نشریه آنلاین نوشت: امریكا با تولید نفت شیل توانسته گام های مهمی در مسیر خودكفایی انرژی بردارد ولی همچنان از وارد كنندگان عمده نفت در جهان به شمار می رود و اقتصاد این كشور از ارزان بودن نفت منتفع می شود. اما نفت ارزان به ضرر بزرگترین متحد امریكا در منطقه خلیج فارس، یعنی عربستان سعودی تمام شده است. در عین حال افت بهای نفت به نفع اقتصاد چین بوده و به نفوذ اقتصادی و سیاسی پكن در افریقا نیز كمك كرده است. بنابراین واشنگتن می بایست بین چینی شدن هر چه بیشتر افریقا، ارجحیت دادن به روابط خود با عربستان یا ادامه نزدیكی با تهران یكی را انتخاب كند. 

انتهای پیام /