با مروری کوتاه بر پیشرفتهای دفاعی و نظامی ایران در یک دهه اخیر، به این نتیجه می رسیم که عرصه ای نیست که توانمندی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در آن از حد استاندارد و یا فوق استاندارد، کمتر باشد؛ در این میان نیز بومی سازی فعالیت های دفاعی و نظامی در عرصه های هوایی، زمینی و دریایی، مهمترین وجه شاخصه این پیشرفتها محسوب می شود.

تهدیدهای چند باره رژیم کودک کش صهیونیستی در چند مقطع مختلف علیه ایران، تهدیدهای چند باره مقامات آمریکایی علیه ایران با استفاده از لفظ "همه گزینه ها روی میز است"، جملاتی بودند که بیش از آنکه در دل ایرانیان رعب و وحشت ایجاد کنند، مایه انبساط خاطر و خنده را فراهم کرده بودند.

دلیل این انبساط خاطر نیز اطمینان از توانمندی نیروهای مسلح ایران است؛ اطمینان از توانمندی موشکی که دنیا را مات خودش کرده؛ اطمینان از نیروهای آماده به رزم دریایی که اجازه هیچگونه تعرض و تجاوزی را به مرزهای آبی کشورمان نمی دهد و هرگونه تهدیدی را در نطفه خفه می کند؛ اطمینان از پیشرفتهای خیره کننده نیروی زمینی که حافظ اصلی و شماره یک مرزهای کشور هستند؛ و همچنین اطمینان از فعالیتهای پدافندی ایران در هوا که با بکارگیری مدرن ترین تجهیزات پدافندی، خیال تعدی و تجاوز را برای دشمن حرام کرده است.

توانمندی های دفاعی جمهوری اسلامی ایران، موضوعی نیست که فقط ما در داخل کشور به آن اذعان داشته باشیم؛ در گوشه ای از گزارش سالانه سازمان اطلاعات وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) درباره پیشرفت های نظامی ایران که در پایان سال 2013 منتشر شد می خوانیم:"ایران به صورت مستمر توانمندی‌های نظامی‌اش را ارتقاء می‌دهد" ؛ "ایران به قدری پیشرفت کرده که می‌تواند اهدافی را در سراسر منطقه و در شرق اروپا هدف قرار بدهد" ؛ "ایران علاوه بر فناوری‌های موشکی و راکتی فزاینده‌اش، در تلاش است میزان کارایی سامانه های موجودش را تقویت کند."

چندی پیش نیز مجله آمریکایی تایم در گزارشی راجع به قدرت دفاعی جمهوری اسلامی ایران نوشت: "در سالهای اخیر، ایران یک دکترین بازدارنده سختی در مقابل حمله احتمالی آمریکا و یا اسرائیل طراحی کرده است و اصلا بحث اینکه حمله آمریکا یا اسرائیل چقدر محدود باشد نیست؛ واکنش ایران کوبنده است که هم به اسرائیل ضربه می زند و هم به آمریکا."

 انتهای پیام/