بعد از گذشت تقریبا دو سال از آن عمل پیوند تراشه در مغز، دکتر رضایی با پیشرفت حرکتی قابل توجهی در شخص بیمار روبرو شد.
این تراشه به یک رایانه متصل است و زمانیکه شخص در مورد حرکت دادن دست خود فکر می کند، الگوریتم های کامپیوتر تفکرات او را رمزگشایی می کنند و آنها را به پالس های الکتریکی که بر روی آستین او تعبیه شده است ترجمه می کند و می تواند عضلات دست خود را حرکت دهد.
اکنون با بکارگیری فناوری ذهن این شخص می تواند بازی های کامپیوتری انجام دهد، شیشه بطری را بالا بگیرد و تلفن را بردارد.
این محقق ایرانی بر این باور است که می توان با بکارگیری این تکنیک و توسعه بیشتر آن، افرادی را که از ضایعه نخاعی رنج می برند درمان کرد.
وی در این باره گفت: این فناوری در حال حاضر در شرایط آزمایشگاهی مراحل پیشرفت خود را پشت سر می گذارد و امیدواریم که در آینده آن را به صورت وایرلس در آوریم.
همچنین به این فناوری کاشت نخاعی هم گفته می شود.
/انتهای پیام/
:
انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانههای داخلی و خارجی لزوماً به
معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانهای
منتشر میشود.