جبار آذین منتقد سینما در گفت و گو با خبرنگار گروه فرهنگی درباره فیلم سینمایی"50 کیلو آلبالو" گفت: فروش بالای فیلم های اکران نوروز بویژه دو فیلم به اصطلاح کمدی "من سالوادور نیستم" و " 50 کیلو آلبالو" باعث ایجاد شادمانی کاذب در میان برخی از سینماگران کشور شده است. این دو فیلم که با استفاده از نیاز مردم به امید، شادی و سرگرم سازی سالم تولید شده اند؛ از نظر ساختار سینمایی و تعلق فیلم ها به ژانرکمدی سطحی ترین ذائقه و سلیقه مخاطب را درنظر گرفته و عمدتاَ به گیشه و سودآوری نظر داشتند.

وی افزود: در این میان فیلم "50 کیلو آلبالو" که در میان آثار مانی حقیقی یک اثر متفاوت محسوب می‌شود با توجه به همین نیاز جامعه به شادمانی ساخته شده؛ اما به جای ایجاد سرگرمی سالم و حرف های درست و خوب برای مردم با بهره وری از موضوع ها و شوخی های سبک وسطحی، آداب و آیین و فرهنگ جامعه را به سخره گرفته و به نوعی به ادبیات و فرهنگ جامعه اهانت کرده است.
 
 
این منتقد تصریح کرد:" 50 کیلو آلبالو" یک فیلم اغوا گر و سطحی از نوع فیلم فارسی های بی قید و بند سینمای منحط قبل از انقلاب است؛ به عبارتی این فیلم یک فیلم فارسی مدرن است که سازندگان آن با سو استفاده از علاقه مردم به شادمانی سالم آن را ساخته و روانه اکران کرده اند این فیلم در سطحی ترین عوامل و عناصر و ارکان سینما در ساخت استفاده کرده به لحاظ موضوع و مضمون فیلمنامه و کارگردانی و همچنین بازی ها یک اثر متوسط به حساب می آید .
 
آذین ادامه داد: آنچه تماشای آن را برای تماشاگران فیلم های کمدی تلقین کرده، ظاهر سازی نوین و داستان بدون در و پیکر و نابسامان آن است. 50" کیلو آلبالو" نه تنها یک فیلم استاندارد سینمایی که یک اثر کمدی هم محسوب نمی شود؛ زیرا  داشتن یک اثر سینمایی مطلوب نیازمند حرف هایی مناسب برای مخاطب، سرگرم سازی اصولی و درست  فیلم نامه و کارگردانی حرفه ای است که این فیلم فاقد این است. به علاوه اینکه هیچ کدام از ویژگی های آثار کمدی در این اثر به چشم نمی خورد و آنچه سراسر این فیلم را در برگرفته نمایشی از سطحی نگری ، تکرار و تقلید از روی فیلم های سبک و نازیبای خارجی به ویژه آمریکایی است.
 
وی خاطرنشان کرد: سازنده فیلم به جای استفاده درست در موضوع و بازی و نگاه به خواسته های مخاطب ایرانی فیلم خود را بر مبنا و معیار کمدی های ضد فرهنگی سینمای آمریکا ساخته است از همین رو داشتن امید به فروش بالای آن موقت و گذرا و حاصل نوعی کاسب کاری فرهنگی در سینما است که انگیزه و علت اصلی آن غفلت مدیران سینما و نداشتن دغدغه اجتماعی نزد هنرمندان و سینماگران کشور است.
 
انتهای پیام/