شادمهر راستین فیلمنامه‌نویس، منتقد و نویسنده سینما و تلویزیون در گفت‌وگو با خبرنگار تلویزیون میزان،درباره برنامه‌ها و سریال‌هایی که در ماه مبارک رمضان از شبکه‌های مختلف سیما پخش شده‌اند، صحبت کرد. او با اشاره به این که امسال هیچ سریالی را ندیده و توانسته چند قسمت از برنامه «ماه عسل» را ببیند، افزود: در ارزیابی چند قسمتی که از «ماه عسل» دیدم، به نظر می‌رسید محور پررنگ این برنامه قدردانی از خیرین است که البته امیدوارم همه مردم این برنامه را ندیده باشند که لااقل به عمل خیرشان ادامه دهند!

این نویسنده ادامه داد: باید توجه داشت که انجام عمل خیر، کار رسانه‌ای نیست و در تقابل فرهنگ ایرانی-به پنهان شدن آدم خیر- باید بسیار توجه کرد در حالی که «ماه عسل» نتوانسته یک تضاد اینچنینی را به درستی نشان دهد.
راستین گفت: وظیفه رسانه برملا کردن و شفاف سازی موضوعات برای تاثیر گرفتن مخاطبان است، اما زمانیکه عمل خیری عمومی می‌شود، مردم باید حس کنند که آیا این فرد در حال حاضر به احساس آرامش رسیده یا خیر؟

او در عین حال با اشاره به نقطه قوت «ماه عسل» اظهار داشت: نکته‌ای که بیشتر مردم از این برنامه دریافت کرده‌اند و با همان هم ارتباط برقرار می‌کنند، دراماتیک و عجیب و غریب بودن قصه زندگی افرادی است که به عنوان میهمان در برنامه حاضر می‌شوند.
راستین در واکنش به نقدهایی که درباره افت این برنامه در رمضان امسال مطرح شده، گفت: این برنامه به نسبت سال‌های گذشته افت کیفی خاصی نداشته و هنوز هم برنامه خوبی به شمار می‌رود، اما نقدهایی هم به آن وارد است. همان طور که اشاره کردم، در قسمت‌هایی از برنامه که موضوع بحث معرفی یک آدم خیر بود، عیان شدن این قضیه نمی‌تواند تأثیر مطلوبی بر مخاطب ایرانی بگذارد چراکه مردم ما زمینه کارهای خیر را در فرهنگشان دارند و ما بیشتر نیاز به ترویج این فرهنگ داریم تا نشان دادن اینگونه آدم‌های خیر.