یک پژوهشگر و نویسنده گفت: غزل عرفانی با عطار آغاز شد زیرا سنایی با غزل میانه ای نداشت. طنزی که در کلام عطار است طنز عریان است و به همه چیز به دیده شک نگاه می کند و پوسته ای از مردمی گری در شعرهایش وجود دارد و هنور لایه کاملی نشده است.