به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، در ادامه شعری به مناسبت سالروز شهادت شهید مرتضی آوینی سید شهدای اهل قلم را خواهید خواند.

بسم رب الشهدا و الصدیقین

شور ولا کرده دل‌آشفته دشت - بارِ دگر فصل گل لاله گشت

دشتِ در آن خوانده شقایق نماز - قتلِگهِ فکه به خون، غرقه باز

کوه سراپا به ادب در سکوت - لاله اذان خوانَد و مریم قنوت

ماه غزلوارۀِ شب کرده گوش - خرقۀِ خون راویِ حق را به دوش

جلوه‌گر غرقه‌به‌خون نقش یار - لاله ز خون سرزده در نوبهار

غم شده تا سلسله‌جنبانِ عشق - دل ز قلم گشته پریشان عشق

دشت شقایق شده میدانِ مین - بوی بلا می‌رسد از فَروَدین

خونِ‌ِدل از دیده قلم را روان - دفترِ دل باغ گُلِ ارغوان

دستِ پدیدارِ ازل کرده هست - سُرمه به چشمان غزل کرده مست

غافلۀِ قوم پریشانِ عشق - درگذر کرب و بلای دمشق

حادثه در آینه گل کرده باز --- بر سر نی شمس و قمر سر فراز

یاس کمرخم شده خواند نماز -چهره کبود آمده گلهای ناز

آینه ای روی خدا را جلی - بر سر نی غرقه به خون منجلی

آینه‌ها بر سر نی هو نشان – دشتِ بلا یکسره آتش‌فشان

شورِ بلا کرده به پا محشری - بر سر نِی قاریِ قرآن سَری

بسته به خون زلف قمر را خضاب - عشق رخ افتاب

غرقه‌به‌خون ساغر و ساقی و دست - مست از آن باده تمامیِ هست

آتش و پروانه و عشق و ولا - غرقه تجلیِّ خدا کربلا

حادثه در حادثه طوفانِ رنج - تیغ و سرِ یوسف زهرا ، ترنج

او که خدا لعل لبش آرزو – طور، هوس ناکِ شراری از او

چاک بر او سینه زغم کرده نیل – شوق لبش کرده عطش را قتیل

آینه بر نیزه غزل‌خوان و مست – ناب‌ترین جلوۀِ زیبای هست

تا به ابد غرقه‌به‌خون رهسپار - غافلۀِ کُشتۀِ از عشق یار

راوی شعر و غزل ناب نور -تشنه لب کرب وبلا را حضور

راوی افسانۀِ مردان مرد – آینۀِ جبهه جنگ و نبرد

بار سفر بست و غریبانه رفت – بال و پرش سوخته ، پروانه رفت

ای نفست کرده معطر فضا - ای شرف اهل قلم مرتضی

- اهل‌قلم را به شهادت نخست - آه که دل‌ها همگی تنگ توست

کاش که می آمدی ای مرد عشق – خاطره سازی تو زجنگ دمشق

دشت حلب دیده به راه تو است سید اوینی زهرا پرست

باز بگیری تو را قلم تا به دست - فاطمیون را کنی از باده مست

شو ر به پا در دل عاشق کنی –خون تو روایت ز شقایق کنی

راوی قتح و ظفر سرمدی کاش دگر باره تو می امدی

راوی عشاق شهادت طلب - با تو خوشا فتح و دمشق و حلب

غرقه به خون خفته به میدان مین با تو روایت ز بلا دل نشین

ای قلم از خون دلت گشته مست کرب و بلا با تو روایت خوش است

- جای تو خالیست اگر در مشق یاد تو در خاطره ها ثبت عشق