صادق حسنی در گفتگو با در رابطه با موضوع قاچاق چای، اظهار کرد: چای و میوه همچون قطعات الکترونیکی به راحتی قابلیت قاچاق ندارد و اگر چای به صورت غیررسمی به کشور وارد شده بنابر نظر شخصی همراه با رانت است.

وی ادامه داد: خروج چای از کشور آنچنان صورت نمی‌گیرد زیرا میزان تولید چای داخلی پاسخگوی مصرف داخلی نیست و در کنار آن شیوه صادرات چای ایرانی آنچنان به روز نیست.

او خاطرنشان کرد: صادرات چای ایرانی به صورت چمدانی از مرز آذربایجان غربی و بازارچه‌های مرزی خارج می شود و این در حالی است که کشور ترکیه واردات چای به خاک خود را ممنوع کرده است، در پی این موضوع چای ایرانی به میزان اندکی به کشور عراق و مابقی آن با تغییر بسته بندی به دیگر کشورها صادر می‌شود.

مدیر اجرایی سندیکای چای یادآور شد: در گذشته مقداری از چای ایرانی به کشور روسیه، عراق و افغانستان صادر می‌شد که در چند وقت گذشته صادرات چای ایرانی به کمترین حد ممکن رسیده است.

وی ادامه داد: عمده واردات چای به ایران با توجه به آمار گمرک از کشورهای آسیا و آفریقا صورت می‌گیرد که کشور هند و سریلانکا بزرگترین صادرکننده چای به ایران است و این در حالی است که حجم بسیار اندکی از چای سبز ایران به کشور آلمان صادر می‌شود.

حسنی تاکید کرد: با توجه به آنکه میزان تولید چای ایرانی یک پنجم نیاز کشور است با صادرات و خروج چای از ایران، نیاز کشور باید بیش از گذشته از طریق واردات تامین شود که این موضوع هزینه بسیاری را برای کشور به همراه دارد زیرا هر کیلو چای ایرانی در نهایت 2 دلار به فروش می‌رسد و هر کیلو چای وارداتی 5 دلار هزینه در بر دارد.