درآمد حاصل از گردشگری پایدار و در عین حال بازگشت سرمایه در کوتاه ‌مدت امکان پذیر است. همچنین اشتغال‌ زایی در این صنعت بالا بوده و نیروی انسانی در دوره آموزشی کوتاهی به مهارت لازم دست می یابند.

این صنعت نوعی سرمایه گذاری غیر مستقیم خارجی در داخل کشور به حساب می آید که همراه خود مزیت های اجتماعی،فرهنگی و سیاسی را به دنبال دارد.

ایران با دارا بودن پتانسیل هایی نظیر رتبه دهم جاذبه‌های باستانی و تاریخی ، رتبه پنجم جاذبه‌های طبیعی در جهان و به عنوان یکی از امن‌ترین کشورهای منطقه و جهان از لحاظ امنیت برای گردشگران خارجی می تواند به جایگاه قابل توجهی در این زمینه دست یابد.

علاوه بر گردشگری متداول که در کشور وجود دارد ما می توانیم در زمینه های گردشگری حلال و یا گردشگری سلامت به عنوان پدیده های نو ظهور در این عرصه فعالیت کنیم.

در گردشگری حلال توجه مسافران به رعایت موازین شرعی و اسلامی در کشور مقصد است تا آنها بدون هیچ مزاحمتی بتوانند به آداب شرعی خود بپردازند و یا در گردشگری سلامت،بیمارانی که امکان درمان و معالجه مشکل خود را در محل زندگیشان ندارند با سفری با هدف درمان به شهر مورد نظر مدتی زمانی را تا بهبودی در مراکز درمانی به سر می برند.

امکانات موجود در ایران نشان می ‌دهد که ایران ظرفیت پذیرایی بیش از دو الی سه میلیون گردشگر خارجی را در سال دارا است.

ایران برای استفاده از این بازار جهانی باید در زمینه تبلیغات و معرفی پتانسیل های طبیعی،تاریخی و مذهبی خود تلاش بیشتری کند تا در این رقابت از سایر رقبای خود عقب نیفتد.همچنین ارائه مشوق ها و یا تخفیفات در فصول خاص می تواند یاری دهنده باشد.

در هر صورت با کاهش درآمدهای نفتی سیاست گذاران ما باید به دنبال جایگزینی منابع مالی دیگر برای آن باشند که بدون شک صنعت گردشگری می تواند انتخاب مناسبی به حساب آید.
 
انتهای پیام /