تولید سریال یوسف، اواسطش بود که به دیدار سلحشور رفتیم، در شهرک دفاع مقدس همه چیز جذّاب بود. فضا، بازیگران، صداها، سازه‌ها؛ و انسان خودبه‌خود در فکری عمیق و مطبوع فرو می‌رفت.

سلحشور گفت: «تصویرگری من از قصه یوسف تفسیر است و تأویل دارد». و شاید به همین سبب بود که گویی سازه‌ها سخن می‌گفتند. کلبه احزان واقعاً حزن‌انگیز بود و یوسف گمگشته دوران را به خاطر می‌آورد و هر کس دوست داشت آنجا بنشیند و آوای انتظار سر دهد.

سلحشور با شور و شیدایی از ما پذیرایی کرد. اصلاً صحنه کارگردانی را رها کرد و نزدیک به چهار ساعت با ما همراه شد تا ما را به همه زوایای سریال آشنا سازد و در پایان، به جای خستگی، آثار خوشحالی و خوشنودی در صورت عطوف و مصمّم او مشاهده می‌شد از این که یک جمع قرآنی به دیدار او و کار قرآنی‌اش آمده‌اند.

پاییز 1385 شهرک سینمایی دفاع مقدس، هیئتی از شورای عالی قرآن از ساخت سریال یوسف پیامبر به کارگردانی سلحشور بازدید می­‌کنند.

مدتی بعد او را دیدم، هنوز از آن دیدار اظهار شعف می­‌کرد و گفت: آن عکس­‌ها که گرفتید و برایم فرستادید زیر شیشه میزم گذاشته­‌ام. بعدها هم یک­روز او را در فرودگاه دیدم که عازم مشهد الرضا(ع) بود. گفت هر ماه به زیارت می­‌روم. سخن از سریال یوسف پیامبر به میان آمد. به او گفتم: برای من، یکی از هنرمندانه­‌ترین سوژه­‌های فیلم، پرده برانداختن از چهره اهل معبد خصوصاً کاهن بزرگ آنان بود که چگونه و با چه حرکات و سکناتی خود را پیر اهل صلاح نشان می­‌داد در حالی که باطن او عین عفونت و کید و کذب بود.

او از اینکه پیام ویژه­‌اش در فیلم را دریافت کرده­‌ام بوجد آمد آن­گاه اظهار داشت: و اما از سید حسن نصرالله برایت بگویم که به عقیده او، زیباترین قسمت سریال به تصویر کشیدن برادران یوسف و خیانت آن­ها به برادرشان بود.

و کار برادران یوسف عبرت­‌انگیز است آن­ها که گفتند: یوسف را می‌کشیم بعد انسان­‌های صالحی می­‌شویم. ای اُف بر آن صلاح و اصلاح بعد از قتل یوسف.

هرگز فکر نمی­‌کردم روزی این­چنین در باغ فیض بنشینم و دست غم بر پیشانی بگیرم و در فراق آن سلحشور قرآنی افسوس بخورم و عکاسی نیز این صحنه را شکار کند و در فضای مجازی منتشر کند.

و چرا افسوس نخورم که در نبرد سنگین فرهنگی، هنری، این سرباز یکه تاز را از دست دادیم.

سلحشور رفت اما مزار با صفایش بوی حیات می­‌دهد. باید رفت و دید.

آری، سلحشور زنده است و موسی جلودار.