به گزارش سرویس بین الملل تجلیل از نوروز در بین اقوام پشتون افغانستان رایج و همه ساله آنرا گرامی می‌دارند.
 
تجلیل از نوروز در بین قبایل پشتون به شیوه‌های متفاوتی برگزار می‌شود به طوری که آئین‌ها و سنت‌های نوروزی در بین مردمان شهرنشین با روستانشین‌ و چادرنشین تا حدودی با یکدیگر متفاوت است.
 
"نصرالدین سلجوقی" در کتاب "ادبیات عامیانه افغانستان" به برخی از سنت‌ها و آئین‌ها اقوام پشتون نشین که بزرگترین قوم را در افغانستان شکل می‌دهند اشاره کرده است.
 
آنگونه که این پژوهشگر ادبیات عامه نوشته، در آستانه بهار کشاورزان با استفاده از فصل مساعد و آب و هوای مناسب به شخم‌زنی، تخم افشانی و نهال‌نشانی می‌پردازند.
 
مهمان‌نوازی بزرگترین مشخصه اقوام پشتون است که این قوم به این سنت در تمام افغانستان شناخته می‌شوند و در ایام سال نو مهمانی‌های آنان رونق خاص خود را دارد و در روز اول نوروز سفره آنان با غذاهای متنوع تزئین می‌شود.
 
پوشیدن لباس‌های نو و دید و بازدید خانه اقوام و بزرگان فامیل نیز از مهم‌ترین برنامه‌های آنان است که در روز اول نوروز صورت می‌گیرد.
 
اجرای برنامه‌های موسیقی، تیراندازی و پرتاب نیزه از جمله سرگرمی‌هایی است که در مناطق پشتون نشین بیشتر توسط جوانان در این ایام برگزار می‌شود.
 
یکی دیگر از سنت‌های سال نو، این است که مردان محاسن سفید، سر و ریش خود را در این ایام «حنا» می‌کنند.
 
همچنین مردم  دست و پای کودکان را نیز حنا کرده و با پوشیدن لباس‌‌ های رنگارنگ به استقبال نوروز می‌روند.
 
سمنو پختن در بین اقوام پشتون افغانستان نیز رایج و زنان در این ایام به پختن سمنو مشغول می‌شوند.
 
در کتاب «لندی، ترانک‌های مردمی پشتو» اثر «محمد آصف فکرت» برخی ابیات دیده می‌شود که نشان از پخت سمنو توسط زنان پشتون دارد:
 
دسمنک په شپه را نه غلی
 
زه د همزولو ته خجله کرم مینه
 
ته د گودر غاری ته راشه
 
ما په منگی کی پراتی راوری دینه
 
ترجمه:
 
شب سمنو پزان نیامدی،
 
مرا پیش همسالانم شرمنده ساختی.
 
/