«خيلي دلم ميخواست اين سكانس فيلمبرداري شود اما فرصت نشد... در قديم هم شهرداري سگها را مي كشت و مسموم مي كرد، شبي نواب صفوي در منزل نشسته بود كه صداي زوزه سگي را شنيد، سگي را ديد كه مسموم شده و در حال مرگ است او فوراً سگ را به داخل خانه پناه داد با ديدن اين صحنه عده اي اعتراض كردند كه او فقط يك سگ است و ... سيد مجتبي گفت او هم از مخلوقات خداوند است و بايد جان او را نجات داد درخواست كرد براي آن سگ شير بياورند و تا صبح نواب صفوي بالاي سر سگ ماند و آنقدر به او شير داد تا آثار مسموميت از بدن سگ خارج شد. سگ موجود قدر شناسيست و وقتي حس كرد جانش نجات پيدا كرده، سگ در خانه نواب شد».