به گزارش گروه سیاسی ، هر سال که قرار است انتخابات در ایران برگزار شود، دستگاه های ذیربط فعالیت خود را آغاز می کنند. وزارت کشور، نیروی انتظامی، وزارت اطلاعات، وزارت دادگستری و از همه مهمتر شورای نگهبان. همه این دستگاه ها، وزارتخانه ها و نهادها دست به دست هم می دهند تا انتخابات برگزار شود، هر یک از آنها هم وظیفه خود را دارند.

اگر کل کشور با جمعیت آن را یک خانواده بزرگ بپنداریم که جز این نیست، این خانواده بزرگ برای خود چارچوب ها، حرمت ها و خط قرمزهایی دارد که اگر آن ها را رعایت نکند با مشکلاتی روبرو خواهد شد.

به این مثال توجه کنید، همانی است که در آغاز این نوشته وعده آن را داده بودیم، ملموس است و می توان آن را پذیرفت. همه ما خانواده داریم. نهاد خانواده پایه و اساس جامعه است آن هم در کشوری که اهمیت زیادی به خانه و خانواده و سبک زندگی ایرانی اسلامی می دهد.

امکان این که در هر خانواده ای اختلافی و مشکلی پیش بیاید وجود دارد. شاید حتی بتوان گفت که هیچ خانواده ای را نمی توان یافت که بتواند ادعا کند تاکنون اختلاف و مشکلی نداشته است. که اگر بگوید نداشته، دروغ گفته است.

مادر و پدری با هم مشکلی پیدا می کنند و درگیری هم ایجاد می شود، کدورتی هم میان آنها به وجود می آید، این دو پدر و مادر که چندین سال از زندگی مشترک آنها می گذرد چه می کنند؟ آیا سعی می کنند به اختلافات درون خانوادگی خود دامن بزنند یا این که تلاش می کنند در حل آن اختلافات گام بردارند؟ یا شاید هم دوره می گردند و همه را از این دعوای خود با خبر می کنند تا همگان در امور خانوادگی آنها دخالت کنند و نظر بدهند و در این میان عده ای هم از بابت این اختلاف و دعوا خوشحال می شوند و حتی برای دامن زدن به آن اختلافات اقدام می کنند و به قول معروف آتش بیار معرکه می شوند.

قطعاً منطقی ترین و معقول ترین کاری که می توان انجام داد، حل مشکلات درون خانواده است. نخست باید این مادر و پدر در درون خانواده به حل دعوای خود بپردازند و سعی کنند تا از بروز آن در بیرون خانه جلوگیری کنند، اما اگر این اختلافات و دعوا بزرگ بود و توان حل آن هم از آنها بر نمی آمد، آنگاه نوبت به بزرگان خانواده و ریش سفیدان می رسد.

اکنون تصور کنید که چنین وضعیتی در سطح کلان جامعه و میان مسئولین کشور ایجاد شود. آیا آنها مجاز هستند که بخواهند اختلافات و دعواهای خود را به سطح جامعه بکشانند و آن را به صورت گسترده مطرح کنند؟

مسئولین کشور عضوی از خانواده بزرگ انقلاب اسلامی هستند و البته آنها برای این که منافع ملی حفظ شود، در قبال دامن نزدن به اختلافات داخلی وظیفه سنگین تری دارند. اگر قرار باشد که همه مسئولین کشور اختلافات خود را نتوانند حل کنند و آنها را وارد ذهن و افکار عمومی جامعه کنند و رسانه ها هم به آنها دامن بزنند، پس وظیفه مدیریت، تعهد و اخلاق سیاسی که باید به عنوان یک اصل از سوی مسئولین رعایت شود، چه می شود؟

تبعات بیرون ریختن اختلافات و دعواهای میان برخی مسئولین، ذهن مردم را درگیر و حتی تخریب هم می کند. فرزند یک خانواده هنگام اختلافات و درگیری مادر و پدرش از لحاظ روحی چه وضعیتی پیدا می کند؟

با این حساب مسئولین هم باید از اصل حل اختلافات در درون خانواده پیروی کنند و آن را وارد جامعه نکنند و از تهیه خوراک برای رسانه های معاند هم جلوگیری کنند. برای حل اختلافات، افراد و نهادهایی وجود دارند که می توانند برای جلوگیری از بزرگنمایی و سوء استفاده هایی که از سوی برخی عوامل داخلی و به ویژه خارجی می شود اقدام کنند.

آقای ابراهیمیان سخنگوی شورای نگهبان که یک بار هم پیش از برگزاری انتخابات 7 اسفند استعفاء کرده بود اما با پذیرش دبیر شورای نگهبان روبرو نشده بود، پس از برگزاری انتخابات با دو روزنامه مصاحبه کرده و در آن از اختلافات درون شورای نگهبان سخن گفته است.

انتقاد و گلایه ای که از نجات الله ابراهیمیان می شود این است که آیا از سخنان و سرازیر کردن اختلافات خود با شورای نگهبان به ویژه دبیر آن اطمینان داشته است که دست به چنین کاری زده؟ منصفانه است که بگوییم شاید در برخی از اختلافات شما با مجموعه شورای نگهبان و شخص آیت الله جنتی، حق هم با شما باشد، اما آیا این درست است که آن اختلافات را به بیرون درز دهید؟

می پذیریم که سیستم انتخاباتی در ایران ضعف هایی دارد. به ویژه در زمینه ثبت نام نامزدها که شما هم به آن اشاره کرده ای اما برای رفع این ضعف ها و نواقص راهکار وجود دارد و نهاد آن هم مشخص است.

شما به عنوان سخنگوی شورای نگهبان و یکی از اعضای آن مجموعه وظیفه دارید تا با رفتارهای رسانه ای خود از ایجاد شک و شائبه جلوگیری کنید نه این که با مصاحبه های خود به آن دامن بزنید. بازتاب مصاحبه خود را در رسانه هایی که کمر به تخریب انقلاب اسلامی بسته اند دیده اید؟ بماند که با مصاحبه هایی که انجام دادید زمینه تخریب هر چه بیشتر شورای نگهبان که یک نهاد انقلابی است، هموارتر شد و آنهایی را که چشم دیدن این نهاد را ندارند مصمم تر کرد تا به تخریب های خود ادامه بدهند.

اختلاف جدی شما با آقای جنتی هر چقدر هم جدی باشد، نباید رسانه ای می شد. ضمن این که شاید آقای جنتی هم ناگفته هایی داشته باشد که بخواهد بگوید.

انتهای پیام/