به گزارش گروه اقتصاد ، در حال حاضر 25 نوع مختلف از این خودرو‌ها در بازارهای جهانی موجود است اما سوالی که باقی می‌ماند این است: «کدام سکوی پرش، خریداران اتومبیل را مجاب می‌کند که از سوخت‌های داخلی به سمت الکترون‌ها بروند؟» تنها یک جواب مشخص وجود دارد؛ «افزایش محدوده رانندگی».

در پنج سال گذشته پرفروش‌ترین خودروی برقی مدل Nissan Leaf بوده است؛ یک هاچ‌بک جمع‌و‌جور که تا اوآخر سال 2015 تنها چیزی حدود 80 مایل را می‌پیموده است. با وجود این محدودیت، خودروساز ژاپنی موفق به فروش حدود 90‌هزار دستگاه در آمریکا و 200‌هزار نمونه از آن در سراسر جهان شده است. باوجود قابل ستایش بودن اما به طور چشمگیری بسیار پایین‌تر از هدف فروش 1.5 میلیونی برای سال 2016 است که کارلوس گون، مدیر اجرایی اتحاد نیسان ـ رنو، در چشم‌انداز خود بعد از معرفی نخستین نوع از این خودرو‌ها در سال 2010 پیش‌بینی کرده بود.

فرصت امروز نوشت، اوضاع آنجایی وخیم‌تر می‌شود که تسلا موتورز و جنرال موتورز نیز عرصه را بر شرکت نیسان تنگ می‌کنند و خودرویی برقی با توانایی طی کردن مسافت 200 مایلی را روانه بازار می‌کنند. مدیر برنامه‌ریزی محصولات شرکت نیسان بیان می‌کند: «ما بر آنچه در بازار می‌گذرد، اشراف کامل داریم و به دنبال افزایش عمر باتری‌ها هستیم». اما وی هیچ اشاره‌ای به مقدار این افزایش مسافت نکرده یا حتی زمان ارائه شدن آن را نیز مشخص نکرده است.

نیسان همچنین اخیرا از یک خودروی برقی جدید در توکیو و دیترویت رونمایی کرد که با نام تجاری IDS شناخته می‌شود و هنگامی‌که در مورد ظرفیت باتری آن سوال شد، این گونه پاسخ دادند: «راه‌های مختلفی برای غلبه بر رقیبان وجود دارد و افزایش عمر باتری تنها یکی از آنها است. در واقع ما چیزی را از دست نداده‌ایم».

گفته شده است خودروهای الکتریکی به طور معمول بعد از پیمودن 100 مایل نیاز به شارژ دوباره دارند. او معتقد است که مالکان این خودرو‌ها، روز کاری خود را با شارژ کامل باتری‌های 60 کیلوواتی تعبیه شده آغاز می‌کنند و تا پایان روز نیاز مجددی به شارژ دوباره نخواهند داشت حتی در سرد‌ترین روزها که کاهش دما خود‌به‌خود بر بازدهی آنها اثر منفی دارد نیز این فرضیه صادق است. در واقع هیچ شرکت خودروسازی اعتقاد ندارد که باتری‌های بزرگ‌تر و افزایش مدت زمان حرکتی، پاسخ مناسبی باشد.

خوزه گوئررو، مدیر تولید خودروهای برقی و فناوری‌های مرتبط در شرکت BMW آمریکای شمالی، نیز میزان 200 مایل را با یک‌بار شارژ کامل، مناسب این قبیل خودرو‌ها می‌داند. او با اشاره به آمار رفت‌و‌آمد رانندگان آمریکایی که حدود 36 مایل به طور روزانه است، مدل BMW i3 را گزینه خوبی برای پاسخ به این نیاز می‌داند و اضافه می‌کند مصرف‌کنندگانی که مسافت بیشتری را طی می‌کنند می‌توانند از موتور دو سیلندر آن استفاده کنند یا سراغ موتور‌های بنزینی بروند.

نکته اینجاست که هنوز رشد تصاعدی شکلی در فروش این خودرو‌ها دیده نشده است و این خود بازار رقابتی را آنچنان که باید داغ نمی‌کند. حال چه توان این باتری‌ها افزایش پیدا کند چه نکند، همه رقیبان هنوز مسیری طولانی‌ را برای دست یافتن به استانداردی مشخص و جلب رضایت مشتریان پیش‌روی خود دارند.