او البته زمان زیادی را فکر کرده بود و در نهایت این تصمیم را گرفت. اورتانسا حالا از اینکه یک جلیقه از جنس موهای انسان دارد، بسیار خوشحال است.

 

او می‌گوید: از زن‌های مسن‌تر شنیدم که زن‌ها نباید موهای خود را دور بریزند. آن‌ها می‌گفتند مثل این است که زیبایی‌ات را دور بریزی... به همین دلیل از سن 40 سالگی تمام موهایی که از سرم می‌ریختند را جمع کردم و در سن 60 سالگی، حدود یک کیلو مو داشتم. این مقدار برای بافت جلیقه کافی بود.

او می‌گوید که برای بافت جلیقه حدود یک هفته زمان گذاشته است. شوهر اورتانسا می‌گوید: جلیقه را لمس کرده‌ام؛ مانند یک جلیقه پشمی نرم است. من خوشحالم که او این جلیقه را بافته است.


/انتهای پیام/
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

 

گفتنی است خانم اورتانسا پاسکاریو پس از پنج سال استفاده از این جلیقه، آن را به موزه محلی تقدیم کرد.