: ایرج تقی پور تهیه کننده فیلمنامه ای با مضمون تسخیر لانه جاسوسی گفت: هماهنگیهای لازم با بسیاری از ارگانهای سیاسی انجام شده تا فیلمنامه "دیدار در شرمیتوو" هیچ حاشیه سیاسی برای ما در جهان نداشته باشد. جالب است تقریبا تمامی نهادها در این مسیر با ما همکاری نشان دادند اما...
به گزارش سی و پنج سال بعد از تسخیر لانه جاسوسی ایالات متحده در ایران توسط دانشجویان انقلابی پیرو خط امام هنوز که هنوز است حتی یک اثر داستانی بلند که بتواند فقط بخشهایی از آن اتفاق بزرگ تاریخی و به تعبیری انقلاب دوم را به نمایش بگذارد در ایران تولید نشده است.
این کم کاری سینمایی وقتی بیشتر به چشم آمد که سه سال قبل هالیوود اثری غیرمنصفانه درباره این اتفاق با عنوان "آرگو" را تولید کرد؛ فیلمی که به اعتقاد اغلب مورخین چیزی جز تحریف واقعیات و توهین به ایرانیان نبود. بعد از ارائه این فیلم بسیاری از ارگانهای سینمایی وطنی از لزوم ساخت فیلمی برای پاسخگویی به "آرگو" حرف زدند اما در عمل تا به امروز اتفاقی نیفتاده است.
شائبه های سیاسی؛ عامل توقف پروژه؟!
ایرج تقی پور تهیه کننده پیشکسوت سینمای ایران از جمله چهره هایی بود که از حدود یک سال پیش به دنبال تولید دو پروژه با محوریت تسخیر سفارت آمریکا بوده است.
یکی از این پروژه ها که "دیدار در شرمیتوو" نام دارد با فیلمنامه ای از فرهاد توحیدی بنا بود توسط همایون اسعدیان ساخته شود اما عدم حمایت مدیران سینمایی از تولید کار سبب عدم پیشرفت پروژه شده است. درباره عدم حمایت نهادهای سینمایی ذینفع از این کار حدس و گمانهایی زده میشود.
اصلی ترین این حدسها این است که از آنجا که این پروژه ممکن است روند سیاستگذاری دولت یازدهم بخصوص در حوزه سیاست خارجی را تحت الشعاع قرار دهد برای تولید آن حمایت جدی از مسئولان انجام نشده است.
شائبه های سیاسی محلی از اعراب ندارد
برای آگاهی از صحت و سقم این شائبه ها به سراغ ایرج تقی پور رفتیم. تقی پور در گفتگو با با بیان اینکه شائبه هایی که عمدتا سیاسی است باعث تردید ارگانهایی مثل فارابی برای حمایت از کار شده افزود: این شائبه ها کاملا بی مورد و بی پایه و اساس است و اصلا محلی از اعراب ندارد.
وی ادامه داد: ما برای تولید این کار هماهنگیهای لازم را با بسیاری از ارگانهای سیاسی انجام دادیم تا فیلمنامه هیچ حاشیه سیاسی برای ما در جهان نداشته باشد. جالب است تقریبا تمامی نهادها در این مسیر با ما همکاری نشان دادند اما تنها نهادی که علاقه ای برای مذاکره نداشت بنیاد سینمایی فارابی بود.
فیلمنامه طوری نوشته شده که با همه جهان ارتباط برقرار کنند
ایرج تقی پور در گفتگو با با بیان اینکه سوژه ای انسانی را محور "دیدار در شرمیتوو" کرده اظهار داشت: فرهاد توحیدی طوری فیلمنامه را نوشته که همه دنیا بتوانند با مضمون آن ارتباط برقرار کنند و فیلم هم بتواند قابلیت نمایش در همه جای دنیا را داشته باشد.
تفقی پور ادامه داد: برای ما این مهم است که به جز مخاطب داخلی مخاطب غیرایرانی هم بتواند فیلم را ببیند و برای همین سعی کردیم با نگاهی منصفانه فیلمنامه طرح شود.
یک موسسه آمریکایی برای مشارکت در سرمایه گذاری اعلام آمادگی کرده!
وی ادامه داد: برای اینکه فیلم بتواند در کشورهای غربی و از جمله آمریکا هم فرصت اکران بیاید رایزنیهایی را برای جلب حمایت موسسات سینمایی آمریکایی انجام دادیم. سوژه فیلم آن قدر جذاب بوده که موسسه ای در آمریکا در همان اولین مذاکرات تمایل خود را برای مشارکت در سرمایه گذاری به ما ارائه کرد.
این تهیه کنننده درباره اینکه آیا بخش خصوصی هم در تولید فیلم مشارکت خواهد داشت به میزان گفت: البته که بخشی از بودجه تولید سرمایه شخصی خودمان خواهد اما اگر سازمان سینمایی و بخصوص بنیاد فارابی پاپیش بگذارد خیلی خوب است.
اگر فارابی حمایت نکرد به سراغ ارگانهای دیگر می رویم
تهیه کننده آثاری چون "رقص در غبار" و "روز کارنامه" درباره اینکه اگر فارابی از تولید فیلم حمایت نکند چه خواهد کرد به میزان گفت: فرصت باقیمانده را هم منتظر می مانیم تا تکلیف حمایت فارابی مشخص شود. اگر این همکاری صورت نگرفت سراغ ارگانهای دیگر می رویم.
تقی پور درباره تیم کارگردانی "دیدار در شرمیتوو" به میزان گفت: کارگردانی را که همایون اسعدیان انجام خواهد داد و سعی میکنیم از تیمی زبده برای تولید بهره بگیریم.
فیلمنامه تبریزی متفاوت از فیلمنامه اسعدیان است
تقی پور درباره دلایل نامگذاری "دیدار در شرمیتوو" برای این فیلمنامه گفت: شرمیتوو یکی از فرودگاههای مهم مسکو است و از آنجا که بخشی از داستان در این فرودگاه میگذرد چنین نامی برای آن درنظر گرفته شده است.
این تهیه کننده درباره پروژه ای که بنا بود با محوریت تسخیر سفارت با کمال تبریزی بسازد بیان داشت: فیلمنامه ای که تبریزی مبنای کار قرار خواهد دارد فیلمنامه دیگری است که ربطی با "دیدار در شرمیتوو" ندارد. در فیلمنامه تبریزی هم محوریت تسخیر لانه جاسوسی است اما داستان در فضایی متفاوت می گذرد.
امیدوار به تولید لااقل یکی از دو پروژه
به گزارش جدیتی که تقی پور در پیشبرد پروژه مرتبط با تسخیر لانه جاسوسی نشان داده این امیدواری را ایجاد میکند که بالاخره بعد از سالها بتوان اثری در خور حقانیت ایران در آن اتفاق تولید کرد.
امید که شائبه های سیاسی که البته تقی پور سعی زیادی در برطرف کردن آنها داشته، نتواند باعث کاهش سرعت پیشرفت چنین پروژه هایی شود. ما نیاز وافر داریم که درباره حقانیت اتفاقات انقلاب اسلامی با زبان سینما با مخاطبان دنیا صحبت کنیم. این فرصتها را از کف ندهیم و از سینماگرانی که علاقمند به کار در چنین حیطه هایی هستند حمایت کنیم.