به گزارش حسین عاشوری ، گسترش ارتباطات در کریدورهای بین المللی و ایجاد کریدورهای جدید حمل و نقلی را از مهمترین عوامل این رویکرد ذکر کرد.
 
وی افزود: در آینده نزدیک سهم حمل و نقل ریلی در بخش ترانزیت، صادرات و واردات بار، شرایط نوید بخشی برای کشور و به تبع آن برای شرکت راه آهن خواهد داشت.
 
معاون بهره برداری و سیر و حرکت راه آهن، درآمد اکتسابی از هر تن بار ترانزیت را 5.2 برابر حمل بار داخلی ذکر کرد و سیاست های گسترش کریدورهای بین المللی به خصوص در همسایگی با کشورهای گرجستان و آذربایجان و منطقه آسیای میانه و قفقاز و نیز افزایش فعالیت بندر امیرآباد و پایانه حمل و نقلی اینچه برون را از برنامه های راه آهن دانست.  
 
عاشوری  افزود : بدین جهت در بخش صادرات با حمل حدود 6 میلیون تن بار شاهد رشد 12 درصدی صادرات می باشیم، اما در بخش واردات با حمل تقریبا 3 میلیون هزارتن هم چنان با کاهش 9 درصدی مواجه هستیم .
 
حسین عاشوری همچنین گفت: عملکرد کل حمل بار شرکت راه آهن در 10 ماه گذشته بالغ بر 29 میلیون تن بوده است .
 
سیاست ها را به نفع راه آهن تغییر دهیم
 
از گذشته های دور تاکنون توجه به صنعت ریلی و استقبال از وسیله جابجایی به نام قطار همیشه و در همه حال چه در جنگ و چه در صلح در بین مردم وجود داشته است.  
 
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی روابط عمومی راه‌اهن جمهوری اسلامی ایران ، به دنبال همین استقبال ها بود که در بسیاری از محافل اقتصادی و استراتژی امروز کشور، شاهد تلاش های متعدد درباره چگونگی توسعه این صنعت و رقابت پذیری آن در بازارهای جهانی هستیم و دستیابی به سهم شایسته در حوزه  بار و مسافر در عرصه رقابت های بین المللی و ایجاد انگیزه برای سرمایه های داخلی و خارجی و همچنین تبادل برای ارتقای همکاری های بین المللی تنها موضوع دیروز و امروز ما نبوده و نیست.
 
در دوران تحریم بسیاری از صنایع کشور دچار رکود اقتصادی و به طور کلی کمبود منابع مالی و سرمایه گذاری شدند، وضعیت صنعت ریلی هم از این موضوع مستثنی نبوده است . رکودی که صنعت ریلی را با کمبود قطعات مورد نیاز، تجهیزات بروز و نبود ناوگان مناسب مواجه کرد اما این صنعت در کنار سایر صنایع کشور توانست به اقتصاد مقاومتی توجه بیشتری کند و نهایت حمایت را از تولیدات داخلی کرد و خود را در سطح رقابت با کشورهای دنیا قرار داد.  
 
حالا که توانستیم در این بازه زمانی سهم قابل توجهی را در بازار جهانی آن هم در صنعت مهمی چون ریل از آن خود کنیم، بهتر است فکری هم به حال سهم بار در مقایسه با بخش های مختلف حمل و نقلی دیگر و توسعه ترانزیت داشته باشیم.
 
همانطور که مدیران ریلی کشور معتقدند، ما فقط زمانی می توانیم بار را به سمت ریل سوق دهیم که تخفیف مناسبی را به صاحبان کالا، برای حمل بار ارائه دهیم. مشوق های تخفیفاتی یکی از موضوعاتی است که می تواند صاحبان کالا را به استفاده از این نوع حمل و نقل ترغیب کند و برنامه ریزی هایی را برای بهره مندی شرکتی که خواهان حمل کالای خود با ریل است، برای آن در نظر گرفت بطوریکه صاحب کالا می تواند از تخفیفات گمرکی برخوردار شود.
 
مدیران ریلی بر این باورند که برای جذب صاحبان بار به استفاده از مسیرهای ریلی کشور و همچنین ورود بخش خصوصی در جهت ارتقای سهم ترانزیت، باید مشوق هایی را در نظر گرفت که یکی از این موارد می تواند کاهش 100درصدی تعرفه باشد.  
 
آنان معتقد به این موضوع هستند که دولت می تواند با جبران خسارت برای راه آهن، تعرفه ها را کاهش دهد تا زمینه حضور بخش خصوصی در سرمایه گذاری راه آهن افزایش و در جهت تکمیل خطوط و توسعه آن بایستی حمل بار را از جاده به سمت ریل بکشانیم که این امر نیازمند تغییرات اساسی در سیاست های ریلی است .
 
نباید فراموش کرد که اگر قرار باشد ما در راه آهن سهم جابجایی بار را از آن خود کنیم، باید بخش خصوصی و سرمایه های آنان را به سوی خود جذب کرده و تعرفه ها را کاهش دهیم و بهتر است برای ایجاد یک جهش بزرگ در مسیر توسعه گام های اساسی برداریم و برای خروج از این دایره بسته و بن بست، باید درهای ورودی را برای حضور سرمایه گذاران باز نگه داریم و سهم بازارهای بین المللی را از آن خود کنیم.