به گزارش خبرنگار گروه فضای مجازی ، ماه رمضان كه مي رسد شهر تغيير مي كند، انگار رمضان عطري دارد كه گوشه و كنار شهر را پر مي كند. اگر هيچ خبري از روز و ماه نداشته باشي و ناگهان به شهر قدم بگذاري، حضور ماه مبارك را حس خواهي كرد. عصرها عطر آن بيشتر حس مي شود. هر قدر ساعت به اذان مغرب نزديكتر مي شود عطر بيشتري در هوا مي پيچد. چند دقيقه مانده به غروب است كه مي فهمي اين عطر از كجا آمده. از سر سفره افطار، از اذان و از ربنا. آنجاست كه عطر رمضان را فرو مي بري و گوش مي دهي به صداي «... الحسيب، الجليل، الكريم، الرغيب، المجيب، الواسع...» عصر يكي از روزهاي ابتداي ماه مبارك گذري داشتيم به خيابان ها و محله هاي تهران تا ببينيم رمضان امسال چگونه رمضاني است.
    ساعت 7 عصر است. خودروها خيابان ها را پر كرده اند. در محل احداث ايستگاه مترو كه ماشين ها خيابان را تنگ كرده اند، ترافيك خيلي كند حركت مي كند. گروهي از خودروها كه از سمت شمال مي آيند وارد كوچه هاي فرعي مي شوند تا از مسير خيابان ها عبور كنند و با ترافيك مواجه نشوند. ايستگاه اتوبوس پر از مسافراني چشم انتظار رسيدن اتوبوس هايي به مقصد هستند. اين طرف و آن طرف خيابان، مسافران به مسافركش ها اشاره مي كنند و مسير خود را نشان مي دهند. شخصي ها و تاكسي ها همه پرند. پياده روها هم شلوغ است. كيسه هاي خريد و جعبه هاي زولبيا، باميه بيشتر از همه ديده مي شود. اغذيه فروشي هاي صاحب نام كه به كار فست فود يا غذاهاي رستوراني مشغول بودند در ماه رمضان ساعت كاري خود را بعد از افطار شروع مي كنند. تعدادي از آنها هم مشغول طبخ و فروش غذاهايي هستند كه مخصوص ماه رمضان تهيه مي شوند. آش با پياز داغ زياد، حليم با دارچين و شله زرد با گلاب، فروش به صورت كيلويي يا در ظرف هاي يكبار مصرف است. با يك اسكناس 500 توماني مي تواني كاسه اي آش بگيري و با يك اسكناس 2 هزار توماني ظرف بزرگتري به خانه ببري. بعضي از مغازه هاي ديگر هم كه نه اغذيه فروش بودند و نه در كار پخت و پز، با ديگ بزرگ آلومينيومي و اجاق گاز بساط پخت آش را برپا كرده اند. مقابل تعدادي از آنها مردم با ظرف هايشان صف ايستاده اند ولي هيچ صفي به اندازه صف نانوايي نيست. پلاكاردهايي از استخرهاي خصوصي به درخت ها نصب شده كه ساعت جديد فعاليت آنها را نشان مي دهد. از افطار تا اذان صبح، چراغ هاي قرمز هر روز طولاني تر به نظر مي رسند، سينماها هم كه چند فيلم روي پرده داشتند و تماشاچياني كه عادت داشتند حين تماشاي فيلم به خوردن تنقلات بپردازند منتظر سئانس نمايش بعد از افطارند.