درب‌ها و دیوارها هم به‌ اندازه خود مسأله هستند؛ معنی این حرف آن است که روتر هر چقدر به مرکز خانه یا محل کار شما نزدیک‌تر باشد، پوشش بهتری در سایر نقاط خواهید داشت. البته به دنبال آن باشید که روتر را به‌ جای لوستر در اتاق نشیمن از سقف آویزان کنید، ولی تلاش کنید تا جایی که کابل‌کشی تلفن به شما اجازه می‌دهد، از یک نقطه مرکزی برای پخش سیگنال بهره بگیرید. همچنین اگر روتر در یک اتاق جانبی قرار دارد، درب اتاق را همیشه باز نگه‌ دارید تا سیگنال WiFi با مانع کمتری روبه رو شود.

ممکن است، روتر شما بیش از یک آنتن داشته باشد. در این موارد، بهتر است به خاطر داشته باشید که این آنتن‌ها برای خوش‌آمد شما یا زیباتر کردن دستگاه آنجا قرار داده نشده‌اند! این آنتن‌های می‌توانند تفاوتی اساسی در دریافت و ارسال سیگنال ایجاد کنند؛ برای مثال روترهای 802.11ac قادر به تفکیک سیگنال‌ها هستند تا سیگنال‌های مورد نیاز دستگاهی را که در حال استریم ویدئو است، از یک آنتن و دستگاه دیگری که در حال وب گردی است، از آنتن دیگر ارسال کنند.

از آنجا که سیگنال‌های WiFi به همه نقاط در خانه یا محل کار منتشر می‌شوند، بر روی روترهایی که چند آنتن دارند، باید یک‌به‌یک سراغ آن‌ها بروید. یعنی به یاد روزهای قدیمی که آنتن تلویزیون را تنظیم می‌کردید، اگر تغییر در حالت یک آنتن تأثیری در سیگنال شما نداشت، باید به سراغ بعدی بروید.

همچنین اگر روی روتر خود آنتن نمی‌بینید، به این معنا نیست که هیچ آنتنی وجود ندارد. آنتن روتر شما درون دستگاه است و برای تنظیم آن، لازم است، روتر را جابجا کرده و یا بچرخانید. 

اگر از روترهای قدیمی 802.11n استفاده می‌کنید، این احتمال بسیار قوی است که دستگاه‌هایی که هرگز تصور نمی‌کنید با سیگنال WiFi شما تداخل داشته باشند. تلفن‌های بی‌سیم قدیمی، هر دستگاه مجهز به بلوتوث و حتی ماکروویو، می‌تواند منجر به ایجاد اختلال در سیگنال WiFi شود. در نتیجه سعی کنید روتر را تا حد ممکن از این دستگاه‌ها دور نگه ‌دارید و اگر قرار است یک دانلود چند گیگابایتی از اینترنت داشته باشید، جایی را نتخاب کنید که این دستگاه‌ها مزاحم انتشار سیگنال نشوند.