به گزارش گروه فرهنگی ، حجت الله ایوبی در افتتاحیه سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر با بیان این که امسال تصمیم داریم به دستور علی جنتی در اختتامیه سخنرانی نداشته باشیم، خطاب به هنرمندان حاضر گفت: هنرمندان ارجمند و گرامی اهالی سینمای پرافتخار ایران

آغاز سال نوی سینما بر شما مبارک باد. سالی سرشار از غرور و پیروزی. سال پیروزی حکمت و عقلانیت ایرانی. سال پیروزی تمدن بر بربریت. سالی که کلیده واژه اش برجام است. و برجام یعنی پیروزی سخن بر شمشیر، یعنی ن و القلم و ما یسطرون یعنی و جادلهم بالتی هی احسن. و ما اینک در پسابرجامیم. جهان آغوشش را به روی سخن گشوده است. جهان همه گوش است. و ما یک دنیا سخن شنیدنی. و چه خوب که در جهان کنونی شنیدنی ها را می توان دید. و این است هنر سینما. و چه خوش اقبالند مردمانی که کلید داران گنج های گرانبهای سخن اند و دستی توانا در هنر تصویر دارند.

و ما در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر رونمایی می کنیم از سخنان دیدنی فرهنگ و تمدن ایرانی و اسلامی. رمزگشایی می کنیم از قدرت اندیشه جوانان این سرزمین. می گشاییم سی و چهارمین دفتر مثنوی بلند سینمای ایران را. به نام فجرو به نام نور از سرزمین خور ( خورشید) به تماشا می خوانیم همه جهان را:

تماشا می روی؟ تماشا می خواهی؟

بیا اندرون من تماشاکن.

تفرج عالم خود و اندرون خود کردی

تفرج عالم من و اندرون من بکن «شمش تبریزی»

ما در سینما صبوری، همراهی و همدلی را مشق کرده ایم و امروز می بینیم میوه های این صبوری را. آشتی مردم با سینما، آشتی سینما با مردم. احترام به سینمای اندیشه وپاسداری از رونق گیشه. روزآمدی، نو شدن، جهانی شدن، حفظ ریشه ها و پیوند با اندیشه ها، حرکتی است که در سینما آغاز شده و پرشتاب به پیش می رود. «نوگرایی» ، روزآمدی و دست برداشتن از عادتهای کهنه و منسوخ را باید از مدیریت سینما آغاز کرد. سینمای دیجیتال با فکر و اندیشه و رفتار و مدیریت نگاتیو ناممکن است. می توانیم نوستالژی آپارات را در کلکسیون نوستالژیهای خود همچنان داشته باشیم. اما باید بدانیم که تند باد دیجیتال در سینمای ایران وزیدن گرفته. سینمای ایران پوست انداخته . چاره ای جز «نوگرایی» و روزآمدی نیست.

رویش جوانه های امید در سینما آغاز شده. پرده های سینما روز به روز پر رونق تر و نوتر و سفره سینما کم کم گسترده تر می شود. سینما به سبد کالای مردم بازمی گردد . با پایان تردید بخش خصوصی، سرمایه و هوش ایرانی به سوی ما می آید. با هجوم جوانان خوش ذوق، سینمای ایران به آوردگاه طرح ها و اندیشه های نو تبدیل شده. 

به همه سینماگران عرصه های گوناگون از فیلم کوتاه تا داستانی و بلند، بشارت می دهم که موج تازه ای از صنعتی شدن در راه است. بر بستر بی انتهای وی .او .دی.، هر اثر دیدنی دیده خواهد شد. اقتصاد سینما و همه مناسبات به سود تولیدگران دگرگون می شود.

آری می توان دید رویش جوانه های امید را. و می توان حس کردوزیدن این نسیم جانبخش را. وزش بادصبایی که ابرهای تیره ناامیدی را از آسمان پرستاره فرهنگ ایران بیرون می راند. در این هوای صاف و پاک درخشش ستاره ها را می شود بهتر دید. و جشنواره سی و چهار، جشن ستاره ها با طعم نوگرایی است. آفرین می گویم به محمد حیدری که دیروز را دید ولی نگاهش به امروز و فردا بود. جشنواره ملی فجر جشن سینمای ایران و جشن سینماگران است. میزبان شمائید. خانه خانه شماست وچه خانه ایی که:

خاک و خس این خانه همه عنبر و مشک است

بانگ درِ این خانه همه بیت وترانه است

و آفرینی از ته دل به شما جوانانی که طراوات وشادابی و اندیشه های تازه را به سینما آوردید. شما آمدید تا نشان دهید که سینمای ایران ادامه دارد. تا با صدای بلند اعلام کنید که فرهنگ و هنر در این سرزمین پایان ناپذیر است. بی گمان شما به رسم ایرانی زانوی ادب خواهید زد در برابر بزرگانی که قامت در این راه به کمان نشانده اند تا شما سروگون و استوار بایستید. یادمان نمی رود این سفارش حضرت مولانا که:

مرغ پرنارسته چون پران شود لقمه هرگربه دران شود

چون درآرد پر بپرد او بخود بی تکلف بی صفیر نیک و بد

و درود می فرستم به همه آنها که هفته هاست که به پیشواز فجر شتافته اند. سلام می کنم به چشمان خسته، دستهای توانا، ذهنهای خلاق، ذوق سرشار و عشقتان به فرهنگ. شما که سراپا دیده اید بی آنکه دیده شوید. سراپاگوشید بی آنکه شنیده شوید. ادای احترام می کنم به شما اهالی بی ادعای رسانه. خبرنگاران، منتقدان، عکاسان و فیلمبرداران و همه شما که با عشق می کوشید تا سینمای ایران تا هنر این سرزمین و تا هنرمندان ایرانی دیده شوند.