بختیار،مرغ طوفانی که در دریای خروش انقلابی مردم غرق شد
آخرین نخست وزیر رژیم منحوس پهلوی دوم فردی نبود جز شاپور بختیار؛ فردی که داعیهدار ملیگرایی بود و خود را مرغ طوفانی میدانست که برای نجات دودمان پهلوی از خطر انحطاط انتخاب شده است.
کد خبر: ۱۲۸۹۳۱
تاریخ: ۱۲ بهمن ۱۳۹۴ - ۰۸:۴۹
خبرگزاری میزان - 
در طول 37 سال رژیم منحوس پهلوی دوم، بیش از 50 دولت مستعجل به روی کار آمدند؛ دولتهایی متزلزل با نخست وزیرانی بی اراده و مسلوب الاختیار که وجه مشترک همه آنها فساد اخلاقی و ارتکاب اعمال منافی عفت عمومی و مغایر با هنجارها و ارزشهای جامعه بود.
آخرین نخست وزیر رژیم منحوس پهلوی دوم فردی نبود جز شاپور بختیار؛ فردی که داعیهدار ملیگرایی بود و خود را مرغ طوفانی میدانست که برای نجات دودمان پهلوی از خطر انحطاط انتخاب شده است.
بعد از سقوط دولت ازهاری در موقعیتی که انقلاب به روزهای اوج و پیروزی خود نزدیک میشد بختیار پیشنهاد شاه برای احراز مقام نخست وزیری را پذیرفت و کابینه خود را در روز شانزدهم دی ماه 1357 به دربار معرفی کرد.
واکنش صریح و قاطع امام خمینی(ره) در قبال دولت نامشروع بختیار
بختیار در نخستین روزهای زمامداری، دیدگاههای خود را درباره دولت و برنامههای آیندهاش طی یک سخنرانی اعلام نمود تا شاید بتواند آرامشی در کشور ایجاد نماید. پس از قطعی شدن نخست وزیری بختیار، امام خمینی (ره) واکنش صریح و قاطعی از خود نشان دادند و دولت او و مجلسین را غیر قانونی خواندند.
بختیار روز 21 دی ماه 1357 در مجلس شورای ملی حاضر شد و ضمن معرفی وزیران خود رئوس برنامه دولت را به اطلاع نمایندگان رساند.
بختیار کابینه خود را با 15 وزیر که هیچ کدام در دولتهای پیشین عضویت نداشتند، معرفی کرد. "امینی" و "صدیقی" از چهرههای وابسته به آمریکا و ملیگرایان، حمایت خود را از دولت بختیار اعلام کردند.
پس از تشکیل کابینه بختیار، امام خمینی(ره) در پاریس سخنرانی کردند و فرمودند: "ما با این دولت مخالفیم برای اینکه غیرقانونی است، چون شاه معرفی کرده است. غیرقانونی است چون مجلسین معرفی کردهاند و هر دو غیرقانونیاند. این دولت خائن است." پس از انتشار فرمایشات امام خمینی(ره) در داخل، مردم ایران به اظهارات رهبرشان لبیک گفتند. شعار ملت یکی بود، "بختیار نوکر بیاختیار".
تلاش غربیها برای تثبیت دولت بختیار
غربیها که نیک آگاه شده بودند، مواضع و اظهارات امام خمینی(ره) در پاریس، عاملی برای تحریک و تهییج مردم ایران است، بلافاصله نمایندهای را به دیدار امام فرستادند. نماینده "ژیسکار دستن" رئیسجمهور فرانسه به دیدار امام خمینی میرود و پیغام "کارتر" را میبرد. پیغامی با این مضمون، "آمریکا از شاه حمایت نمیکند، آیتالله هم با بختیار کاری نداشته باشد." امام قاطعانه در پاسخ از حذف کامل تمام نهادهای نظام شاهنشاهی سخن میگوید.
با خروج شاه از ایران در 26 دی 1357، امام خمینی (ره) طی یک سخنرانی در نوفل لوشاتو متذکر شدند که آمریکا سقوط شاه را قطعی تلقی میکند و اینک راه تازهای در پیش گرفته و به جای شاه از دولت بختیار پشتیبانی میکند تا رژیم او را حفظ و مردم را آرام نماید.
تکاپوی بختیار برای تشکیل شورای سلطنت و لبیک مردم به فرمایشات امام(ره)
در حالیکه بختیار برای تشکیل شورای سلطنت به تکاپو افتاده بود، امام خمینی(ره) طی اعلامیهای از مردم میخواهند تا با تظاهرات و ابراز نارضایتی علیه دولت بختیار به پا خیزند و موجبات سقوط دولت او را فراهم آورند. مخالفت امام (ره) با حکومت بختیار موج جدیدی از مبارزات مردمی را به دنبال داشت. شدت اعتراضات به حدی بود که کارکنان وزارتخانهها از پذیرفتن وزرای جدید خودداری نموده و عملا از اعضای کابینه سلب اعتماد و اختیار شد.
در روز اربعین 1357، به موجب اعلامیههای امام خمینی(ره)، میلیونها تن از ایرانیان به خیابانها آمدند و بانگ "یا مرگ یا خمینی" را سردادند.
ناکامی بختیار و مشاورانش برای دیدار با امام(ره)
در حالیکه صفوف به هم فشرده مردم در سراسر شهرهای ایران برای سرنگونی دولت بختیار شکل گرفته بود، "جلال تهرانی" رئیس شورای سلطنت برای ملاقات با امام (ره) عازم پاریس شد، امام از پذیرفتن "تهرانی" خودداری کرد و باز هم ضرورت استعفا بختیار تاکید کرد.
در حالیکه "مرزبان" مشاور "بختیار" اجازه ملاقات با امام (ره) را نیافته بود، بختیار طی مصاحبهای اعلام میکند که خود شخصا برای ملاقات امام عازم پاریس خواهد شد. اما از پاریس خبر رسید که امام خمینی تنها در صورت استعفا حاضر به پذیرفتن بختیار است.
در شرایطی که زمزمه بازگشت امام خمینی (ره) در سراسر ایران پیچیده بود، فرودگاه مهرآباد توسط نظامیان محاصره شد. مردم که از محاصره فرودگاه مهرآباد خشمگین شده بودند، بار دیگر به خیابانها میآیند و یکصدا این شعار را فریاد میزنند "وای به حالت بختیار اگر امام فردا نیاد".
بختیار:سنگر را رها نخواهم کرد!
بختیار که از اتحاد انقلابی مردم، مستاصل شده بود، مصاحبهای مطبوعاتی را ترتیب داد و اعلام کرد سنگر را رها نخواهد کرد و استعفا نمیدهد.
تمدید ماموریت "هایزر" فرستاده نظامی آمریکا در ایران از سوی "برژنسکی" مشاور امنیت ملی کاخ سفید، برای ارتش ایران و دولت بختیار، حامل این پیغام بود که واشنگتن همچنان به بقای رژیم پهلوی امید دارد.
نطق تاریخی امام(ره) خاکستر جنازه رژیم پهلوی را بر باد داد
روز 12 بهمن 1357،هواپیمای حامل امام خمینی در فرودگاه مهرآباد به زمین نشست، مردم از فرط خوشحالی در پوست خود نمیگنجیدند و یک صدا شعار "درود بر خمینی" سر میدادند. نطق تاریخی اما در بهشت زهرا، خاکستر جنازه رژیم را هم بر باد داد؛ به خصوص آنجا که فرمودند: "من به پشتوانه ملت توی دهن این دولت میزنم".
"بختیار" که همچنان میکوشید، کشتی به گل نشسته دولتش را به ساحل آرامش برساند با شنیدن خبر تشکیل نخستین دولت انقلاب اسلامی به دستور امام خمینی، غافلگیر شد.
بختیار که دولت خود را در حال احتضار میدید، به مجلس سنا رفت و با گستاخی تمام اعلام کرد، "همچنان در قدرت میماند". همزمان با سخنرانی بختیار در سنا، فرمانداری نظامی اعلامیه داد و حکومت نظامی اعلام کرد. امام خمینی دستور عدم توجه به مقررات نظامی را صادر کردند. روز 22 بهمن 1357، پس از آنکه "سولیوان" سفیر آمریکا، پیغام دولت متبوعش را به "قرهباغی" رئیس ستاد ارتش، مبنی بر بیطرفی آمریکا رساند، بختیار دانست که دیگر دولتش دوامی ندارد، لذا از در پشتی کاخ نخستوزیری، به صورت مخفیانه فرار کرد. وی در حالی که در صندلی عقب ماشین دراز کشیده بود تا اسیر خشم انقلابی مردم نشود، از رادیو اتومبیل این صدا را شنید: "این صدای انقلاب اسلامی ایران است".
در طول 37 سال رژیم منحوس پهلوی دوم، بیش از 50 دولت مستعجل به روی کار آمدند؛ دولتهایی متزلزل با نخست وزیرانی بی اراده و مسلوب الاختیار که وجه مشترک همه آنها فساد اخلاقی و ارتکاب اعمال منافی عفت عمومی و مغایر با هنجارها و ارزشهای جامعه بود. آخرین نخست وزیر رژیم منحوس پهلوی دوم فردی نبود جز شاپور بختیار؛ فردی که داعیهدار ملیگرایی بود و خود را مرغ طوفانی میدانست که برای نجات دودمان پهلوی از خطر انحطاط انتخاب شده است.
بعد از سقوط دولت ازهاری در موقعیتی که انقلاب به روزهای اوج و پیروزی خود نزدیک میشد بختیار پیشنهاد شاه برای احراز مقام نخست وزیری را پذیرفت و کابینه خود را در روز شانزدهم دی ماه 1357 به دربار معرفی کرد.
واکنش صریح و قاطع امام خمینی(ره) در قبال دولت نامشروع بختیار
بختیار در نخستین روزهای زمامداری، دیدگاههای خود را درباره دولت و برنامههای آیندهاش طی یک سخنرانی اعلام نمود تا شاید بتواند آرامشی در کشور ایجاد نماید. پس از قطعی شدن نخست وزیری بختیار، امام خمینی (ره) واکنش صریح و قاطعی از خود نشان دادند و دولت او و مجلسین را غیر قانونی خواندند.
بختیار روز 21 دی ماه 1357 در مجلس شورای ملی حاضر شد و ضمن معرفی وزیران خود رئوس برنامه دولت را به اطلاع نمایندگان رساند.
بختیار کابینه خود را با 15 وزیر که هیچ کدام در دولتهای پیشین عضویت نداشتند، معرفی کرد. "امینی" و "صدیقی" از چهرههای وابسته به آمریکا و ملیگرایان، حمایت خود را از دولت بختیار اعلام کردند.
پس از تشکیل کابینه بختیار، امام خمینی(ره) در پاریس سخنرانی کردند و فرمودند: "ما با این دولت مخالفیم برای اینکه غیرقانونی است، چون شاه معرفی کرده است. غیرقانونی است چون مجلسین معرفی کردهاند و هر دو غیرقانونیاند. این دولت خائن است." پس از انتشار فرمایشات امام خمینی(ره) در داخل، مردم ایران به اظهارات رهبرشان لبیک گفتند. شعار ملت یکی بود، "بختیار نوکر بیاختیار".
تلاش غربیها برای تثبیت دولت بختیار
غربیها که نیک آگاه شده بودند، مواضع و اظهارات امام خمینی(ره) در پاریس، عاملی برای تحریک و تهییج مردم ایران است، بلافاصله نمایندهای را به دیدار امام فرستادند. نماینده "ژیسکار دستن" رئیسجمهور فرانسه به دیدار امام خمینی میرود و پیغام "کارتر" را میبرد. پیغامی با این مضمون، "آمریکا از شاه حمایت نمیکند، آیتالله هم با بختیار کاری نداشته باشد." امام قاطعانه در پاسخ از حذف کامل تمام نهادهای نظام شاهنشاهی سخن میگوید.
با خروج شاه از ایران در 26 دی 1357، امام خمینی (ره) طی یک سخنرانی در نوفل لوشاتو متذکر شدند که آمریکا سقوط شاه را قطعی تلقی میکند و اینک راه تازهای در پیش گرفته و به جای شاه از دولت بختیار پشتیبانی میکند تا رژیم او را حفظ و مردم را آرام نماید.
تکاپوی بختیار برای تشکیل شورای سلطنت و لبیک مردم به فرمایشات امام(ره)
در حالیکه بختیار برای تشکیل شورای سلطنت به تکاپو افتاده بود، امام خمینی(ره) طی اعلامیهای از مردم میخواهند تا با تظاهرات و ابراز نارضایتی علیه دولت بختیار به پا خیزند و موجبات سقوط دولت او را فراهم آورند. مخالفت امام (ره) با حکومت بختیار موج جدیدی از مبارزات مردمی را به دنبال داشت. شدت اعتراضات به حدی بود که کارکنان وزارتخانهها از پذیرفتن وزرای جدید خودداری نموده و عملا از اعضای کابینه سلب اعتماد و اختیار شد.
در روز اربعین 1357، به موجب اعلامیههای امام خمینی(ره)، میلیونها تن از ایرانیان به خیابانها آمدند و بانگ "یا مرگ یا خمینی" را سردادند.
ناکامی بختیار و مشاورانش برای دیدار با امام(ره)
در حالیکه صفوف به هم فشرده مردم در سراسر شهرهای ایران برای سرنگونی دولت بختیار شکل گرفته بود، "جلال تهرانی" رئیس شورای سلطنت برای ملاقات با امام (ره) عازم پاریس شد، امام از پذیرفتن "تهرانی" خودداری کرد و باز هم ضرورت استعفا بختیار تاکید کرد.
در حالیکه "مرزبان" مشاور "بختیار" اجازه ملاقات با امام (ره) را نیافته بود، بختیار طی مصاحبهای اعلام میکند که خود شخصا برای ملاقات امام عازم پاریس خواهد شد. اما از پاریس خبر رسید که امام خمینی تنها در صورت استعفا حاضر به پذیرفتن بختیار است.
در شرایطی که زمزمه بازگشت امام خمینی (ره) در سراسر ایران پیچیده بود، فرودگاه مهرآباد توسط نظامیان محاصره شد. مردم که از محاصره فرودگاه مهرآباد خشمگین شده بودند، بار دیگر به خیابانها میآیند و یکصدا این شعار را فریاد میزنند "وای به حالت بختیار اگر امام فردا نیاد".
بختیار:سنگر را رها نخواهم کرد!
بختیار که از اتحاد انقلابی مردم، مستاصل شده بود، مصاحبهای مطبوعاتی را ترتیب داد و اعلام کرد سنگر را رها نخواهد کرد و استعفا نمیدهد.
تمدید ماموریت "هایزر" فرستاده نظامی آمریکا در ایران از سوی "برژنسکی" مشاور امنیت ملی کاخ سفید، برای ارتش ایران و دولت بختیار، حامل این پیغام بود که واشنگتن همچنان به بقای رژیم پهلوی امید دارد.
نطق تاریخی امام(ره) خاکستر جنازه رژیم پهلوی را بر باد داد
روز 12 بهمن 1357،هواپیمای حامل امام خمینی در فرودگاه مهرآباد به زمین نشست، مردم از فرط خوشحالی در پوست خود نمیگنجیدند و یک صدا شعار "درود بر خمینی" سر میدادند. نطق تاریخی اما در بهشت زهرا، خاکستر جنازه رژیم را هم بر باد داد؛ به خصوص آنجا که فرمودند: "من به پشتوانه ملت توی دهن این دولت میزنم".
"بختیار" که همچنان میکوشید، کشتی به گل نشسته دولتش را به ساحل آرامش برساند با شنیدن خبر تشکیل نخستین دولت انقلاب اسلامی به دستور امام خمینی، غافلگیر شد.
بختیار که دولت خود را در حال احتضار میدید، به مجلس سنا رفت و با گستاخی تمام اعلام کرد، "همچنان در قدرت میماند". همزمان با سخنرانی بختیار در سنا، فرمانداری نظامی اعلامیه داد و حکومت نظامی اعلام کرد. امام خمینی دستور عدم توجه به مقررات نظامی را صادر کردند. روز 22 بهمن 1357، پس از آنکه "سولیوان" سفیر آمریکا، پیغام دولت متبوعش را به "قرهباغی" رئیس ستاد ارتش، مبنی بر بیطرفی آمریکا رساند، بختیار دانست که دیگر دولتش دوامی ندارد، لذا از در پشتی کاخ نخستوزیری، به صورت مخفیانه فرار کرد. وی در حالی که در صندلی عقب ماشین دراز کشیده بود تا اسیر خشم انقلابی مردم نشود، از رادیو اتومبیل این صدا را شنید: "این صدای انقلاب اسلامی ایران است".