به گزارش گروه جامعه ، در این جلسه که به ارائه و بررسی «موانع و انگیزه های بازگشت تحصیلکردگان ایرانی خارج از کشور» اختصاص داشت؛ گزارش تهیه شده پیرامون این موضوع ارائه شد.

در گزارش مذکور با اشاره به نظر سنجی انجام شده از 4500 دانشجوی ایرانی شاغل به تحصیل در دانشگاه‌های خارج از کشور که توسط گروهی از محققان دانشگاه‌های معتبر انجام شده؛ موارد ذیل به عنوان مهم‌ترین موانع بازگشت این افراد دسته‌بندی شده است:

مشکل مسکن، عدم اطمینان از امکان یافتن شغل متناسب با تخصص، فقدان تناسب میان دانش و تجربه فرد با امکانات داخل کشور، نبود شبکه ارتباطی میان دانش‌آموختگان و بازار اشتغال، ثبات نداشتن مقررات بازار کسب و کار، ضعف امکانات پژوهشی، مشکلات موجود در فرآیند جذب دانشگاه­ها، دشواری‌ در ارتباط با محافل علمی خارج از کشور و مساله نظام وظیفه.

در بخش دیگری از این طرح پژوهشی انگیزه‌های دانش‌آموختگان خارج از کشور برای بازگشت نیز تحت این عناوین دسته‌بندی شده است: احساس مفید نبودن در خارج از کشور، اختلافات فرهنگی، عدم امکان دستیابی مشاغل مهم به دلیل وجود تبعیضات مختلف، احساس وظیفه نسبت به کشور، احساس غربت و تنهایی و مسائل خانوادگی.

پس از ارائه این گزارش، اعضا به بیان نظرات خود پرداختند؛ که اهم آن به شرح ذیل است:

نبود سامانه سیستم مدون و نظام­مند جهت ساماندهی نظام آموزش و پژوهش کشور، مشکل جذب دانشجو بدون توجه به نیازهای ملی و منطقه‌‎ای، توجه به مشکلات ساختاری کشور جهت جذب دانش آموختگان در هیئت‌های علمی، نبود توازن در پذیرش دانشجو و توان جذب بخش‌ دولتی و خصوصی کشور، کمبود زیر ساخت‌های آموزشی و پژوهشی در دانشگاه‌ها و مراکز صنعتی، ضعف در مهارت‌آموزی در دانشگاه ها و لزوم مقابله با تبلیغات کشورهای خارجی به منظور جذب نخبگان مطرح شد.