به گزارش گروه فضای مجازی ، سارا عاقلی دانشجوی دانشگاه شهید بهشتی گزارشی از سفر جهادی جمعی از دانشجویان این دانشگاه با عنوان «کانون جهادی مقربین» در سفر به روستاهای استان کرمان را در اختیار ما قرار داد که در ادامه می‌آید:

«میل به خدمت به مردم و تحمل سختی‌های آن، نقطه‌ نورانی در باطن انسان است؛ آن را هر چه می توانید در جان خود گسترش دهید.»

این بخشی از پاسخ مقام معظم رهبری به نامه دو گروه جهادگر دانشجویی «هیئت دانشجویی آل یاسین» و «گروه جهادی یاوران (دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله)» است که می تواند سر لوحه همه گروه های جهادی در دوره های مختلف قرار گیرد.


«کانون جهادی مقربین» به عنوان گروه جهادی دانشگاه شهید بهشتی عضوی از جامعه جهادگر دانشجوییِ کشور است که چند سالی است بخش شهداد استان کرمان و روستاهای اطرافش را برای خدمت رسانی در نظر گرفته است.

 

امسال «کانون جهادی مقربین» با سفر به منطقه محروم شهداد و روستاهای اطراف آن به فعالیت جهادی در زمینه‌های عمرانی، علمی، آموزشی و فرهنگی از جمله مرمت مدارس و مساجد، شناسایی پتانسیل های گردشگری، طرح آموزشی برای کودکان و نوجوانان، آموزش تنظیم خانواده و مسائل دینی به بزرگسالان، اکران فیلم، برپایی نمایشگاه در روستاها و رصد آسمان کویری برای بومیان منطقه توسط دانشجویان رشته فیزیک، پرداخت.

محدثه کرامتی دانشجوی دانشگاه شهید بهشتی یکی از حاضرین در اردوی جهادی امسال دانشجویان شهید بهشتی درباره فضای اردوی جهادی می‌گوید: اولین تجربه اردوی جهادی بسیار لذت‌بخش بود و باورنکردنی، چون دوستانی که همراه ما بودند همه خبره و نخبه بودند ، همه کارکشته و کاربلد و البته بچه های جهادی کوهی از اخلاص بودند،  واقعا به عمرم این همه آدم خوب و دوست خوب یکجا ندیده بودم، آن سفر جهادی پدیده‌ای بود، واقعا گلچین بودند ، ایثارهایی که در حق هم می‌کردند، نماز شبها، من فقط در داستان رزمنده‌ها خوانده بودم، سفر حقیقی بود اما بعد روحانی سفر به مراتب پررنگ تر بود و به همین خاطر هم بود که کارها بازدهی فوق العاده ای داشت چه از لحاظ معنوی و چه اجتماعی و حتی اقتصادی.

یکی دیگر از اعضای کانون مقربین دانشگاه شهید بهشتی درباره لذت معنوی اردوهای جهادی معتقد است: از سالی که کنکور دادم خیلی اتفاقی از تلویزیون مستند یک گروه جهادی رو دیدم که از مستند تنها چیزی که تو ذهنم موند این بود که یه عده دانشجو برای کمک به محرومین به روستاهای دورافتاده می‌روند آن هم با آن سیمای معنوی و با اخلاصی که از آنها دیده می‌شد، این به نظرم قشنگ‌ترین کار ممکن برای یک دانشجو بود واقعا آن لحظه و حتی الان که حدود 8 سال از اون موقع می‌گذره تصورم این بود که این کار قشنگ ترین کار ممکن هست. برای رفتن به اردوی جهادی لحظه شماری می‌کردم.

شَهداد یکی از بخش‌های استان کرمان است. این منطقه در 87 کیلومتری شمال شرق شهر کرمان قرار دارد. شهداد از جنوب غرب به مناطق کوهستانی، سردسیر و سرسبزِ سیرچ ـ که از مجموعه روستا های کوچک به وجود آمده است ـ و از شمال شرق به مناطق کویری و گردشگری بِکری از قبیل کلوت که در حدود 20 هزار سال قبل، با فرسایش آبی و بادى، به وجود آمده است، متصل است.

 

از دیگر جاذبه های این منطقه کویری «نِبکا» ها یا همان گلدان های کویری است که گاه طول آنها به 10 متر می رسد؛ این در حالی است که بلندترین نبکاهاى صحراهاى افریقا 3 متر طول دارند.

این بخش استان کرمان در بین زمین شناسان به یکی از «قطب های گرمایی زمین» معروف است. این گرما و خشکی بی نظیر کویر و دیگر جاذبه هایی از قبیل کلوت، منطقه سیرچ، نبکاها و نمک زار ها می تواند به عنوان قطب گردشگری درآمدهای زیادی را روانه این منطقه کند اما در حال حاضر گرما و خشکی هوا باعث آزار اهالی این منطقه شده است که نتیجه آن نابودی کشاورزی و مهاجرت  تعداد زیادی از خانواده ها به شهر است.
 

از این رو خانواده ها به امید بهبود سطح زندگی شان از روستا به شهر مهاجرت می کنند اما مهاجرت زمانی تبدیل به بحران یک منطقه می شود که حجم مهاجرت به شهر بسیار بالا برود، به این معنی که تعداد افرادی که شغل کشاورزی خود را در روستاها رها می‌کنند و به شهر می آیند، زیاد باشد که این امر باعث تضعیف بخش کشاورزی ـ که از ارکان بسیار مهم برای اقتصاد هر کشور به شمار می آید ـ می‌شود.

 بیکاری برای خانواده ای که غیر از کشاورزی مهارت دیگری برای درآمد زایی ندارند، از آسیب های اقتصادی پدیده مهاجرت بی رویه است و تغییر بافت شهری شهداد به بافت روستایی از پیامد های نامطلوب مهاجرت در ابعاد اجتماعی است.

 

این در حالی است به گفته دروگر عضو شورای شهر شهداد، کشاورزی  منطقه تکاب ( از روستاهای اطراف شهر شهداد ) روزگاری انبار غله کرمان به شمار می آمده و علوفه و سبزیجات مورد نیاز منطقه را تامین می کرده است. اما در حال حاضر ضعف سیستم خرید و فروش، ضعف بسته بندی و شیوه ارائه محصولات و ارتباط کشاورز با دلال، از رونق کشاورزی این منطقه کاسته و موجب بی انگیزگی کشاورزان شده است.
این در حالی است که به جز کشاورزی و صنعت گردشگری، صنایع دستی نیز یکی از منابع درآمدی خانوارهای منطقه است که در این زمینه می توان به پته دوزی، قالیبافی و حصیربافی اشاره کرد.

فرشته دروگر عضو شورای شهر شهداد درباره حضور گروه‌های جهادی در منطقه شهداد می‌گوید: «به غیر از گروه جهادی دانشگاه شهید بهشتی از دیگر دانشگاه ها از جمله دانشگاه رفسنجان، دانشگاه باهنر کرمان و همچنین دانشگاه پیام نور شهداد گروه های جهادی برای فعالیت  در این منطقه اعزام می شوند این درحالی است که برخی افراد، مخالف حضور دانشگاه های بزرگ شهر تهران در منطقه شهداد هستند چرا که معتقدند دانشجویان بومی می بایست در این منطقه فعالیت کنند در حالی که دانشجویان از دانشگاه های بزرگ کشور با افکار و ایده های بزرگ به فعالیت جهادی می پردازند که قطعا تاثیر خوبی برای منطقه دارد و زمانی که اهالی روستاها بدانند جهادگران با این مسافت طولانی خود را به زحمت انداخته اند تا قدمی در راستای ارتقا روستاها بردارند، قطعا می تواند برای اهالی ایجاد انگیزه کنند و مبلغ ایثارگری برایشان باشند تا جایی که دانشجوی جهادگر تبدیل به الگویی برای جوان روستایی می شود تا او هم برای توسعه روستای خود قدمی بردارد.»

به هر حال به نظر می رسد با توجه به جایگاه کشاورزی و گردشگری برای درآمد زایی این منطقه، دانشجویان رشته های تخصصی در این زمینه از جمله مهندسی کشاورزی، معماری، باستان شناسی و گردشگری می توانند زمینه های مطلوب جهت پیشرفت پتانسیل های تولیدی منطقه شهداد را به نحو احسن توسعه داده و فراهم کنند.

/انتهای پیام/
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.