به گزارش ، ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، 'گویهاو یو' از پژوهشگران این پروژه گفت: ماده ساخته شده توسط پژوهشگران دانشگاه تگزاس از استحکام رسانایی بالایی برخوردار است و می توان از آن در ساخت ادوات الکترونیکی، زیست حسگرها و باتری استفاده کرد.

وی بیان کرد: هراندازه این فناوری به سوی سبک تر و کوچکتر شدن پیش می رود، نیاز به وجود مواد انعطاف پذیر و مستحکم افزایش می یابد، باید بتوان از موادی در ساخت قطعات الکترونیکی استفاده کرد که قابلیت خودترمیم شوندگی داشته باشند، این مواد در صورت ترک خوردن یا شکسته شدن، مجددا به حالت اولیه خود باز می گردند.

وی با اشاره به این که دستاورد اخیر، یک 'ابــرژل' است که هدایت الکتریکی بالایی داشته و از استحکام مکانیکی برخوردار است، افزود: در دهه گذشته، مفهوم خود ترمیم شوندگی میان مردم عمومیت پیدا کرده است، اما این اولین بار است که می توان بدون اعمال محرک خارجی ویژگی خودترمیمی را ایجاد کرد، در این روش نیاز به گرما یا نور برای ترمیم ترک در باتری یا مدار وجود ندارد.

گویهاو یو اظهارکرد: در این تحقیق با ترکیب دو نوع ژل موفق به ساخت این ژل خودترمیم شونده شده ایم، دراین ماده از ژل لیگند فلزی خودآرا استفاده شده است که می تواند خواص خودترمیمی را ایجاد کند، همچنین یک هیدروژل پلیمری به عنوان ماده رسانا در آن استفاده شده است.

وی گفت: در این مقاله محققان نشان دادند که چگونه از بلورهای مایع دایره ای شکل برای افزایش هدایت و زیست تطبیق پذیری استفاده کردند، این ماده 10 برابر رساناتر از هیدروژل های پلیمری دیگر است، نانوساختارهای موجود در این سیستم می تواند انتقال بار و انرژی را به صورت بهینه انجام دهد.

محققان این پروژه معتقدند که این ماده خودترمیم شونده هیچگاه جایگزین فلزات فعلی در صنعت الکترونیک نمی شود، اما می تواند به عنوان یک ماده جدید در کنار فلزات دیگر مورد استفاده قرار گیرد، این ژل درحد فاصل بخش های متصل به هم در قطعات الکترونیکی استفاده می شود، در واقع مصرف کننده از آن به عنوان یک ژل برای اتصال دو بخش استفاده می کند.

نتایج این پژوهش در قالب مقاله ای در نشریه Nano Letter منتشر شده است.


/
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.