: در حالی که بسیاری از مخاطبان سینما منتظر اکران فیلم سینمایی "رستاخیز" از ابتدای ماه محرم بودند اما هنوز تکلیف اکران این فیلم مشخص نشده است.
به گزارش بعد از آثاری خاطره انگیز چون "سفیر" و "روز واقعه" سینمای ایران هیچ میراث قابل قبولی برای ادای دین به ساحت بزرگمرد اسلام حضرت سیدالشهداء نداشت تا اینکه حدودا پنج سال قبل و بعد از چندین سال تحقیق احمدرضا درویش تصمیم گرفت فیلمی با مضمون قیام عاشورا بسازد.
تجربیات قبلی درویش در ساخت آثاری استاندارد در حیطه دفاع مقدس مانند "دوئل" و "کیمیا" این امیدواری را برای مخاطبان ایجاد میکرد که بعد از مدتها اثری استاندارد درباره قیام عاشورا ساخته خواهد شد. درویش هم سعی خود را کرد تا اثری قابل قبول بیافریند؛ او برای آن که نماهای دلخواه خود را بگیرد زمانی حدود یک سال را صرف فیلمبرداری کرد.
درویش تصویرسازی رایانه ای اثر را به یک شرکت بریتانیایی به نام "مولینار" سپرد و به جهت قرارگیری دقیق راشها کنار هم یک تدوینگر برنده اسکار به نام "طارق انوار" را به خدمت گرفت و حتی ساخت موسیقی فیلم نیز به یک موزیسین اسکاری به نام "استفان واربک" رسید.
اقبال داوران و ایرادات منتقدان
درویش همه سعی خود را کرد که "رستاخیز" اثری قابل قبول شود با این حال نمایش فیلم در جشنواره سی و دوم فیلم فجر هرچند با اقبال داوران جشنواره و اختصاص هشت سیمرغ و از جمله سیمرغ بهترین فیلم به این اثر مواجه گردید ولی به هر حال پاره ای انتقادات هم به فیلم وارد بود.
از جمله این انتقادات به تصویر کشیدن تصویر حضرت عباس(ع) در این فیلم بود که از سوی برخی کارشناسان مذهبی ناپسند قلمداد شد. در کنار آن کشدار بودن بیش از حد فیلم، قابل پیش بینی بودن اکثر وقایع آن و کم سلیقگی در فیلمبرداری نماهای درگیری نهایی ایراداتی بودند که از طیف منتقدان به آن وارد آمد.
مخاطب از فیلم جلوتر است
درویش در "رستاخیز" برای بیان داستان عاشورا از همان فرمی استفاده کرده که "روز واقعه" بهرام بیضایی از آن بهره می برد؛ همان طور که در "روز واقعه" داستان عاشورا از زبان شخصیتی حاشیه ای به نام "شبلی/عبدا.." روایت می شد در "رستاخیز" نیز این داستان از زبان شخصیتی به نام "بکیر" که فرزند "حر ابن یزید ریاحی" است روایت می شود.
با این حال یک تفاوت میان "روز واقعه" و "رستاخیز" وجود دارد و آن این است که داستان جوان تازه مسلمان شده "روز واقعه" سوژه ای نیست که هر مسلمانی از آن باخبر باشد و همین باعث میشود تماشای فراز و فرودهای این جوان در رسیدن به مرادش حسین(ع) به شدت سینمایی به نظر آید اما "بکیر" در "روز واقعه" به غیر از پاره ای موارد، داستان متفاوت و تازه ای را پیش روی مخاطب قرار نمی دهد و همین جلو بودن مخاطب از فیلم است که اندکی خسته کننده می شود.
سندی تصویری برای آیندگان+تجربه ای که میتواند چراغ راه باشد
با این همه "رستاخیز" بلحاظ اینکه توانسته لااقل بخشهایی از قیام امام حسین(ع) در برابر سپاه کفر را به تماشا گذارد می تواند سندی تصویری باشد برای سینمای ما. سندی که آیندگان با رجوع به آن می توانند طرحها و ایده های بهتری را برای ادای دین سینمایی شان به ساحت امام حسین(ع) محقق کنند. این را هم نباید یادمان برود همان طور که سعی سی ساله مان در سینمای دفاع مقدس در سالهای اخیر دستاوردهای خوبی مانند "چ" و "ملکه" را برایمان داشته در حیطه فیلمسازی با محوریت بزرگان دین نیز باید سالها تجربه کنیم که بعد بتوانیم اثری جامع الاطراف بیافرینیم. "رستاخیز" نیز یقینا تجربه ای است که می تواند چراغ راه آینده بسیاری از کارگردانان باشد.
همین که درویش بخش عمده ای از وقت خویش را بر سر نماد آزادگی جهان اسلام گذاشته شایسته این است که هر چه زودتر تکلیف اکران فیلمش مشخص شود. در آستانه ماه محرم و در حالی که برای این ماه در کنار مساجد، تکایا، هیاتها و مجالس وعظ، سینماها نیز به خوراک مذهبی مطلوب نیازمندند برای اکران "رستاخیز" برنامه ریزی کنیم.