: اگر در بحث ابزارهای هوشمند نگاهمان را تصحیح نکنیم، همان بلایی که قبلاً بر سر ادبیات کودک آمده بود پدیدار میشود.
به گزارش حسین شیخالاسلامی، دبیر همایش دوسالانه ادبیات کودک گفت: ما در تئوری و نظریه ادبیات کودک بعد از تصویرگری در کتاب توانستهایم به استانداردها نزدیک شویم و اگر در بحث ابزارهای هوشمند نگاهمان را تصحیح نکنیم، همان بلایی که قبلاً بر سر ادبیات کودک آمده بود پدیدار میشود.
به گزارش میزان و به نقل از ایبنا شیخالاسلامی افزود: ما در مسیر فراگیری ابزارهای هوشمند قرار داریم و اگر اهمیت این مسائل بر ادبیات کودک را به بهترین نحو بررسی کنیم میتوانیم موفق باشیم. تعمق نظری بر اینکه این ابزارها چه تاثیری بر متن و خواننده میگذارند چارچوب اصلی تحلیلی است که میخواهیم از آن استفاده کنیم.
میخواهیم ببینیم آیا این شکل جدید کتاب با عنوان کتاب زنده مناسب است و فضای خواندن را بین نویسنده و مخاطب تغییر میدهند؟ و اگر این تغییر ایجاد میشود چه پیامدهایی دارد و آیا این تغییرات به اندازهای هست که معنای خواندن را تغییر دهد؟ من تاثیر این خواندن جدید در معنای خواندن و پیامدهای نظری را در تحقیقاتی بررسی کرده ام.
وی ادامه داد: ابتدا ببینیم کتاب زنده چیست؟ باید بگویم بین کتاب زنده و بازی و انواع محصولات موبایلی تفاوت وجود دارد. این تفاوت شامل موارد زیر میشود. در کتاب زنده باید کلمات و خواندن محور اپلیکشین باشد، همچنین با محور دیجیتال روزنمایی شده باشد. همچنین کتابها برای تکمیلشان نیاز به کمک کاربر دارند چون این کتابها با کتابهایی که از متن و انیمیشن هستند تفاوت دارند. در کتابهای زنده فرایندها با مشاورت و مشارکت مخاطب صورت میگیرد.
وی افزود: در واقع با کتابهای زنده میتوان آموخت، بازی کرد، مشهور شد و وقت گذراند اما مهم این است که ما به عنوان مخاطب میخواهیم چه استفادهای از آن بکنیم؟ دومین مسالهای که در این بین اهمیت دارد ظرفیتهای خواننده است و کدهای مشترکی که بین مخاطب و کاربر ایرانی وجود دارد.
شیخالاسلامی گفت: مولف همواره با در نظر گرفتن خیلی از مسائل متن را میآفریند و تلاش میکند آن را به خواننده منتقل کند اما در متون هوشمند با متونی مواجه هستیم که کامل نیستند و خواسته مخاطب میتواند آن را تغییر دهد. از سوی دیگر مولف، خالق عواید متن است و عرصهای را پیش روی مخاطب میگشاید و بعد ازآن خواننده، خالق واقعی متن است.
وی افزود: با توجه به عمق تغییرات و گستره استفاده از اپلیکیشنها، ما از نظر آکادمیک نیازمند پژوهش میدانی و تامل نظری هستیم. همچنین در این حوزه نیازمند بازبینی فرایند خواندن در ادبیات کودک و پژوهش تربیتی در دانشگاههاهم هستیم.