دست و پا زدن های الجبیر در منطقه
چند کشور فریب آل سعود را خوردند و خود را در دامن امیال شیطانی این رژیم انداختند و تن به قطع رابطه با ایران دادند، اما پس از آن هم سران سعودی تلاش های بسیاری کردند تا بتوانند دیگران را هم با خود همراه کنند.
کد خبر: ۱۲۰۱۲۸
تاریخ: ۲۱ دی ۱۳۹۴ - ۰۹:۰۹
خبرگزاری میزان -
به گزارش گروه بین الملل ، سعودی ها که خود طی سال ها حکومت در عربستان دست به جنایات زیادی زده اند و همواره در تشکیل گروه های تکفیری نقش اول را بازی کرده اند و حتی دخالت های مستقیم این رژیم در دیگر کشورهای مسلمان منطقه باعث کشتار و جنایات زیادی شده است، با افراطگرایی خود دست به اعدام یک عالم دینی زد.
اعدام آیت الله نمر نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای جهان از سوی دولت ها و ملت ها محکوم شد و در کشورهای اسلامی، مسلمانان تظاهرات و راهپیمایی کردند تا تنفر خود را از اقدام آل سعود نشان دهند.
در ایران هم که مردم داغدار عزیزان خود در فاجعه مکه و منا بودند، پس از اعدام آیت الله نمر داغ دل آنها تازه شد و در مقابل سفارت عربستان در تهران و کنسولگری آن در مشهد اجتماع کردند و واکنش تند برخی افراد منجر به تعرض به سفارت و کنسولگری شد.
هنوز هم حمله به سفارت و کنسولگری در هاله ای از ابهام است و تحقیقات و بازجویی از متهمان دستگیر شده ادامه دارد، اما همین اقدام برخی در حمله به سفارت و کنسولگری بهانه ای شد برای آل سعود تا بتواند دشمنی های خود را علیه ایران افزایش دهد.
نخست رژیم سعودی اقدام به قطع ارتباط به جمهوری اسلامی ایران کرد و کارکنان نمایندگی های خود را از ایران فراخواند و به سفیر و کارکنان سفارت ایران در ریاض مهلت داد عربستان را ترک کنند.
مناسبات اقتصادی خود را با ایران قطع کرد و همه پروازهایی که از ایران به عربستان و از عربستان به ایران انجام می شد لغو گردید. هر چند بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران سیاسی منطقه ای و فرامنطقه ای اقدام آل سعود را غیر منطقی و غیر عقلانی تحلیل کردند، اما اصرار بر دشمنی از سوی سران سعودی که اکنون با محوریت عادل الجبیر وزیر خارجه این رژیم در حال اجرا است، ادامه یافت تا جایی که با تطمیع برخی کشورهای منطقه از جمله بحرین و جیبوتی آنها را وادار به قطع ارتباط با ایران کرد.
سفرهای الجبیر برای یارگیری در مقابل ایران هم کارساز نیفتاد. سفر او به پاکستان با استقبال تظاهرات کنندگان معترض به اقدام رژیم سعودی در اعدام رهبر شیعیان عربستان همراه بود. دولت پاکستان هم علیرغم وعده های الجبیر تن به همراهی با آنها نداد و سیاست بی طرفی را پیشه کرد.
تلاش های الجبیر پایان نیافت بلکه افزایش هم پیدا کرد تا این که اصرار بر برگزاری نشست فوق العاده شورای همکاری خلیج فارس باعث شد این نشست در ریاض برگزار شود و نتیجه آن به یک بیانیه در محکومیت ایران ختم شود.
سران سعودی از این نشست فوق العاده توقع داشتند دیگر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در قطع ارتباط با ایران با آنها همراهی کنند اما تیر سعودی ها به سنگ خورد. در کنار این شکست های سنگین دیپلماتیک، تهدیدات عربستان از زبان الجبیر افزایش یافت.
سعودی ها که توقع داشتند کشورهای غربی به ویژه آمریکا در ماجرای سفارت عربستان در تهران دربست کنار سران سعودی قرار گیرند، اما حجم محکومیت اقدام به اعدام 47 نفر که در میان آنها چهره شاخص شیعیان عربستان هم دیده می شد، بیشتر از محکومیت ایران به خاطر اتفاق سفارت عربستان در تهران بود. همین خشم آل سعود را بیشتر هم کرد.
لغو برخی سفر مقامات اروپایی به عربستان و لغو فروش سلاح به این کشور همچنین محکومیت اقدام رژیم سعودی در اعدام های گسترده به ویژه اعدام شیخ نمر و حتی اعتراضات مردمی در کشورهای اروپایی و آمریکایی تنها بخشی از واکنش هایی بود که به رژیم سعودی شد.
مردم ایران هم در محکومیت اقدام آل سعود در اعدام آیت الله نمر در شهرهای گوناگون کشور راهپیمایی کردند و اعتراض خود را نسبت به رفتارهای رژیم سعودی علیه ایران نشان دادند.
اما این رژیم که کمر همت به دشمنی با جمهوری اسلامی ایران بسته است، تاکنون عاجز از برگزاری یک راهپیمایی مردمی در ریاض یا یکی از شهرهای عربستان علیه ایران است! شاید هم وحشت این را دارد که تظاهراتی را هم که خود تدارک ببیند، تبدیل به تظاهرات ضد سعودی در پایتخت این کشور شود به همین خاطر هر گونه تجمع و تظاهرات در این کشور ممنوع است.
اما مهره هایی که سعودی ها به واسطه نشست فوق العاده شورای همکاری خلیج فارس برای خود جمع کرده است، آنقدرها هم دندان گیر نیستند، به همین خاطر درخواست برگزاری نشست فوق العاده اتحادیه عرب در قاهره پایتخت مصر داده شد. این نشست هم روز گذشته در قاهره برگزار شد تا شاید الجبیر بتواند در میان همه کشورهای عربی، آنها را مجاب به همراهی با عربستان علیه ایران کند.
این نشست هم تنها با صدور یک بیانیه در محکومیت ایران به خاطر حمله به سفارت عربستان در تهران پایان یافت، اقدامی که مقامات جمهوری اسلامی ایران نخستین شخصیت هایی بودند که آن را محکوم کردند.
در واقع نشست فوق العاده اتحادیه عرب هم برای رژیم سعودی دستاوردی نداشت بلکه آن را می توان شکست دوم سیاسی سعودی ها در دشمنی با ایران دانست. ضمن این که عراق و لبنان با بیانیه اتحادیه عرب همراهی نکردند.
اکنون آل سعود در صدد برگزاری نشست فوق العاده سازمان همکاری های اسلامی در ریاض است. هدف اصلی برگزاری این نشست باز هم یارگیری علیه ایران است. عادل الجبیر در همین زمینه گفته است؛«در صورت برگزاری نشست سازمان همکاری اسلامی به در خواست ریاض، این نشست حملات به سفارت و کنسولگری سعودی در تهران و مشهد را بررسی خواهد کرد.
او گفته است که هدف از برگزاری نشست سازمان همکاری اسلامی، مشخص کردن موضع کشورهای اسلامی است.
عربستان سعودی در دو نشست فوق العاده ای که با درخواست آنها برگزار شد، نتوانست دستاوردی داشته باشد. 10 روز حملات سیاسی آل سعود تاکنون نتیجه ای برای آنها نداشته است که اگر در این 10 روز سران این رژیم اندکی تفکر و تعقل می کردند، اوضاع وخیم تر نمی شد و شکست های آل سعود هم افزایش نمی یافت. البته باید شکست های سنگین دیگری را به کارنامه مردودی آل سعود بیفزاییم؛ شکست هایی که در یمن، سوریه، عراق و بحرین متحمل شده و می شود.
برگزاری نشست همکاری کشورهای اسلامی و شکست آل سعود در این اجلاس، کلسیون ناکامی های سعودی ها را کامل می کند و وزن سیاسی ایران را در منطقه و جهان نشان می دهد. هر چند می دانیم نه تنها پایانی بر دشمنی های آل سعود علیه ایران نیست بلکه شدت آنها بیشتر هم می شود.
اعدام آیت الله نمر نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای جهان از سوی دولت ها و ملت ها محکوم شد و در کشورهای اسلامی، مسلمانان تظاهرات و راهپیمایی کردند تا تنفر خود را از اقدام آل سعود نشان دهند.
در ایران هم که مردم داغدار عزیزان خود در فاجعه مکه و منا بودند، پس از اعدام آیت الله نمر داغ دل آنها تازه شد و در مقابل سفارت عربستان در تهران و کنسولگری آن در مشهد اجتماع کردند و واکنش تند برخی افراد منجر به تعرض به سفارت و کنسولگری شد.
هنوز هم حمله به سفارت و کنسولگری در هاله ای از ابهام است و تحقیقات و بازجویی از متهمان دستگیر شده ادامه دارد، اما همین اقدام برخی در حمله به سفارت و کنسولگری بهانه ای شد برای آل سعود تا بتواند دشمنی های خود را علیه ایران افزایش دهد.
نخست رژیم سعودی اقدام به قطع ارتباط به جمهوری اسلامی ایران کرد و کارکنان نمایندگی های خود را از ایران فراخواند و به سفیر و کارکنان سفارت ایران در ریاض مهلت داد عربستان را ترک کنند.
مناسبات اقتصادی خود را با ایران قطع کرد و همه پروازهایی که از ایران به عربستان و از عربستان به ایران انجام می شد لغو گردید. هر چند بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران سیاسی منطقه ای و فرامنطقه ای اقدام آل سعود را غیر منطقی و غیر عقلانی تحلیل کردند، اما اصرار بر دشمنی از سوی سران سعودی که اکنون با محوریت عادل الجبیر وزیر خارجه این رژیم در حال اجرا است، ادامه یافت تا جایی که با تطمیع برخی کشورهای منطقه از جمله بحرین و جیبوتی آنها را وادار به قطع ارتباط با ایران کرد.
سفرهای الجبیر برای یارگیری در مقابل ایران هم کارساز نیفتاد. سفر او به پاکستان با استقبال تظاهرات کنندگان معترض به اقدام رژیم سعودی در اعدام رهبر شیعیان عربستان همراه بود. دولت پاکستان هم علیرغم وعده های الجبیر تن به همراهی با آنها نداد و سیاست بی طرفی را پیشه کرد.
تلاش های الجبیر پایان نیافت بلکه افزایش هم پیدا کرد تا این که اصرار بر برگزاری نشست فوق العاده شورای همکاری خلیج فارس باعث شد این نشست در ریاض برگزار شود و نتیجه آن به یک بیانیه در محکومیت ایران ختم شود.
سران سعودی از این نشست فوق العاده توقع داشتند دیگر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در قطع ارتباط با ایران با آنها همراهی کنند اما تیر سعودی ها به سنگ خورد. در کنار این شکست های سنگین دیپلماتیک، تهدیدات عربستان از زبان الجبیر افزایش یافت.
سعودی ها که توقع داشتند کشورهای غربی به ویژه آمریکا در ماجرای سفارت عربستان در تهران دربست کنار سران سعودی قرار گیرند، اما حجم محکومیت اقدام به اعدام 47 نفر که در میان آنها چهره شاخص شیعیان عربستان هم دیده می شد، بیشتر از محکومیت ایران به خاطر اتفاق سفارت عربستان در تهران بود. همین خشم آل سعود را بیشتر هم کرد.
لغو برخی سفر مقامات اروپایی به عربستان و لغو فروش سلاح به این کشور همچنین محکومیت اقدام رژیم سعودی در اعدام های گسترده به ویژه اعدام شیخ نمر و حتی اعتراضات مردمی در کشورهای اروپایی و آمریکایی تنها بخشی از واکنش هایی بود که به رژیم سعودی شد.
مردم ایران هم در محکومیت اقدام آل سعود در اعدام آیت الله نمر در شهرهای گوناگون کشور راهپیمایی کردند و اعتراض خود را نسبت به رفتارهای رژیم سعودی علیه ایران نشان دادند.
اما این رژیم که کمر همت به دشمنی با جمهوری اسلامی ایران بسته است، تاکنون عاجز از برگزاری یک راهپیمایی مردمی در ریاض یا یکی از شهرهای عربستان علیه ایران است! شاید هم وحشت این را دارد که تظاهراتی را هم که خود تدارک ببیند، تبدیل به تظاهرات ضد سعودی در پایتخت این کشور شود به همین خاطر هر گونه تجمع و تظاهرات در این کشور ممنوع است.
اما مهره هایی که سعودی ها به واسطه نشست فوق العاده شورای همکاری خلیج فارس برای خود جمع کرده است، آنقدرها هم دندان گیر نیستند، به همین خاطر درخواست برگزاری نشست فوق العاده اتحادیه عرب در قاهره پایتخت مصر داده شد. این نشست هم روز گذشته در قاهره برگزار شد تا شاید الجبیر بتواند در میان همه کشورهای عربی، آنها را مجاب به همراهی با عربستان علیه ایران کند.
این نشست هم تنها با صدور یک بیانیه در محکومیت ایران به خاطر حمله به سفارت عربستان در تهران پایان یافت، اقدامی که مقامات جمهوری اسلامی ایران نخستین شخصیت هایی بودند که آن را محکوم کردند.
در واقع نشست فوق العاده اتحادیه عرب هم برای رژیم سعودی دستاوردی نداشت بلکه آن را می توان شکست دوم سیاسی سعودی ها در دشمنی با ایران دانست. ضمن این که عراق و لبنان با بیانیه اتحادیه عرب همراهی نکردند.
اکنون آل سعود در صدد برگزاری نشست فوق العاده سازمان همکاری های اسلامی در ریاض است. هدف اصلی برگزاری این نشست باز هم یارگیری علیه ایران است. عادل الجبیر در همین زمینه گفته است؛«در صورت برگزاری نشست سازمان همکاری اسلامی به در خواست ریاض، این نشست حملات به سفارت و کنسولگری سعودی در تهران و مشهد را بررسی خواهد کرد.
او گفته است که هدف از برگزاری نشست سازمان همکاری اسلامی، مشخص کردن موضع کشورهای اسلامی است.
عربستان سعودی در دو نشست فوق العاده ای که با درخواست آنها برگزار شد، نتوانست دستاوردی داشته باشد. 10 روز حملات سیاسی آل سعود تاکنون نتیجه ای برای آنها نداشته است که اگر در این 10 روز سران این رژیم اندکی تفکر و تعقل می کردند، اوضاع وخیم تر نمی شد و شکست های آل سعود هم افزایش نمی یافت. البته باید شکست های سنگین دیگری را به کارنامه مردودی آل سعود بیفزاییم؛ شکست هایی که در یمن، سوریه، عراق و بحرین متحمل شده و می شود.
برگزاری نشست همکاری کشورهای اسلامی و شکست آل سعود در این اجلاس، کلسیون ناکامی های سعودی ها را کامل می کند و وزن سیاسی ایران را در منطقه و جهان نشان می دهد. هر چند می دانیم نه تنها پایانی بر دشمنی های آل سعود علیه ایران نیست بلکه شدت آنها بیشتر هم می شود.