به گزارش گروه سیاسی ، جمهوری اسلامی ایران سال های زیادی را با رژیم سعودی به مدارا گذراند تا شاید این رژیم به خود آید و میان دو کشور مسلمان و بزرگ منطقه شکرآب نشود، اما این مدارا و مماشات با حکام سعودی نه تنها باعث نشد که آنها سر عقل بیایند و دست از دشمنی با مردم ایران و انقلاب اسلامی بردارند، بلکه آنها را وقیح تر و جری تر کرد تا هر آنچه که می خواهند بر سر ایران اسلامی بیاورند.

دنیا اکنون شاهد و ناظر است که در مقایسه اقداماتی که رژیم سعودی علیه جمهوری اسلامی ایران در این 37 سال گذشته انقلاب اسلامی انجام داده، در مقابل تعرض به سفارت عربستان در تهران، بسیار سنگین تر و شدیدتر بوده است.

مردم به خوبی باید یادشان باشد که سران این رژیم در این سال ها چه بلاهایی را بر سر ایران و ایرانی آورده اند. از کمک به صدام در جنگ تحمیلی گرفته تا کشتار حجاج ایرانی در سال 66 و بعد از آن هم ادامه داشت تا رسید به جنایتی که دیپلمات سعودی مست در خیابان های تهران انجام داد و باعث جان باختن یک هموطن شد.

از آن فجیع تر و شنیع تر اقدامی بود که شرطه های نامسلمان و حیوان آل سعود در فرودگاه جده انجام دادند، کشتار مکه و منا هم که جای خود. در این فاجعه صدها زائر کشته شدند که بسیاری از آنها هموطنان ما بودند.

اگر این همه بلایایی که آل سعود بر سر ایران آورد تنها گوشه ای از آن از سوی ایران علیه آنها اجرا می شد، واکنش سران این رژیم جنایتکار چه بود؟ هر یک از این اقداماتی که در این سال ها از سوی سعودی ها علیه ایران انجام شده است کافی بود تا اخراج دیپلمات های نالایق سعودی از ایران را در پی داشته باشد.

اکنون که این رژیم خود تصمیم به قطع ارتباط با ایران گرفته است، تکلیف روشن است،فرصت برای واکنش های مناسب علیه رژیم سعودی مهیا شده است. البته اقدامی که برخی مقابل سفارت سعودی انجام دادند قابل دفاع نیست اما درباره آن هم یادداشتی خواهیم نوشت و ابعاد آن را بررسی خواهیم کرد، اما اکنون نوک پیکان انتقادات و تهاجم باید به سوی رژیم سعودی باشد.

همه رسانه های داخلی اکنون باید در این زمینه هماهنگ شوند و نوک قلم برنده انتقاد خود را به سوی سران این رژیم و اقداماتی که آنها در راستای دشمنی با ایران انجام داده و می دهند به کار گیرند. تندروها کار را خراب کردند یا برخی عوامل خودسر با اقدام خود برای ایران هزینه ساختند باید پایان یابد.

انتقاد از خودی را که اگر خودی این کار را کرده پایان دهید، دشمنی های آل سعود از این به بعد بیشتر و آشکارتر از گذشته انجام خواهد شد.

در این اقدامی که دولت سعودی علیه ایران انجام داده و به گمان خود ضربه دیپلماتیک به ایران زده است، نکاتی وجود دارد که باید روشن شود.

عربستان پس از قطع ارتباط با ایران خرید کالاهای ایرانی را تحریم کرده است و از مردم کشورش هم خواسته تا کالای ایرانی نخرند، قطعاً نخست این عربستان و مردم این کشور خواهند بود که از نعمت کالاهای ایرانی محروم می شوند، ضمن این که بازار منطقه برای تجارت کالاهای ایران بسیاری آماده و وسیع است و نیازی به صادرات آن به عربستان نیست.

البته این اقدام رژیم سعودی نشان می دهد که عداوت های آنها روزافزون است و نمی توان برای آن پایانی در نظر گرفت.

مسئله مهمتر از همه موضوع حج چه عمره و چه تمتع است. البته چون عمره واجب نیست اکنون هم تکلیفش روشن است. اکنون که ارتباط سیاسی و دیپلماتیک دو کشور قطع شده است، صدور روادید هم با مشکل روبرو می شود و چه بسا سعودی ها از صدور ویزا برای ایرانی ها خودداری کنند که به نظر می رسد همینطور هم باشد.

اما اگر بر فرض چنین کاری نکردند و ویزای زیارتی هم برای ایران صادر کردند آیا صلاح است که زائر ایرانی با شرایطی که میان دو کشور وجود دارد و دشمنی ها و جنایات آشکار آنها علیه ایران، به عربستان اعزام شود؟

قطعاً در چنین شرایطی دیگر نمی توان به سعودی ها اعتماد کرد و جان مردم ایران اسلامی را به دست آنها سپرد. آن زمان که مثلاً روابط عادی بود آن اقدامات ناگوار علیه ایران اجرا شد اکنون که وضعیت روابط اینگونه است دیگر صلاح نیست، حتی یک ایرانی هم به هر عنوان به عربستان سفر کند.

البته در این زمینه مسئولان ارشد و ذیربط باید تصمیم بگیرند که آیا در صورت صدور ویزا از سوی عربستان باز هم زائر به این کشور اعزام شود یا نه؟ اما در این میان امنیت و حفظ جان زائران مهمترین بخش این موضوع است. البته مردمی که برای اعزام به عربستان ثبت نام هم کرده اند، خود با چنین شرایطی که میان دو کشور ایجاد شده اکثراً انصراف داده و می دهند.

عربستان اگر هم خود تصمیم بگیرد به زائران ایرانی ویزا ندهد، از نظر اقتصادی ضرر و زیان زیادی را متحمل می شود. که در شرایط کنونی اقتصادی این کشور لطمه بزرگی بر پیکر اقتصاد عربستان خواهد بود. در واقع با این اقدام خسارت اصلی به عربستان وارد می شود نه ایران.

وجوب حج بر 4 استطاعت است که 3 استطاعت شخصی و فردی است اما چهارمین آن شخصی و فردی نیست و در واقع حاکمیتی است که بر اساس تشخیص ولی فقیه می توان حج را تحریم و قطع کرد.

و آن استطاعت سربي يا عنوان فقهي (تخليه السرب) است؛ چنانكه كتب فقهي تشريح كرده‌اند «تخليه السرب» به معناي وجود امنيت (جان، مال و آبرو) در سفر حج اعم از امنيت در مسير رفت و برگشت و هنگام انجام اعمال است و طبق فتواي فقها حتي در صورت امكان ايجاد امنيت به واسطه قتال پيش از انجام اعمال، حج واجب نبوده و اگر فرد در چنين شرايطي اقدام به انجام اعمال حج تمتع نمايد ذمه او همچنان مشغول است و اين حج از او كفايت نخواهد كرد. بر اين اساس هر زمان كه به دلايلي امنيت حجاج قابل تحصيل نباشد و انجام حج براي حجاج همراه با خطر باشد حكومت اسلامي يا علماي اسلام مي‌توانند حج را تحريم نموده و حكم به تعطيلي حج تا زمان تحصيل امنيت نمايند هر چند كه اين حكم حكومت اسلامي مي‌باشد اما مبتني بر نبود شرط وجوب حج مي‌باشد بنابر اين در دايره احكام اوليه قرار مي‌گيرد. اكثر موارد تعطيلي حج كه مورخان ثبت نموده‌اند نيز مبتني بر نبود امنيت مي‌باشد كه مبتني بر همين حكم اوليه است.

سال 1366 را همگان به یاد دارند و اگر هم برخی از ماجرای آن بی خبرند و سنشان به آن زمان قد نمی دهد رسانه ها باید آن فاجعه را بازگو کنند تا از یاد نرود. در حج سال 1366 حجاج ایرانی به خاطربرگزاری مراسم برائت از مشرکین با هجوم و حمله شرطه های سعودی روبرو می شوند . در این حمله وحشیانه 400 نفر از زائران ایرانی شهید می شوند و بیش از 600 نفر هم مجروح،  حضرت امام(ره) در پي اين عمل وحشيانه در پيامي تاريخي ضمن محكوم كردن اقدام عربستان سعودي فتوا به تحريم حج و قطع روابط با عربستان سعودي دادند كه تا سال 1370 نيز ادامه داشت.

آیت الله شیخ نمر با حکم ناعادلانه حکام آل سعودی اعدام شد و به شهادت رسید. شهادت این مرد آزاده که جان خود را در راه اعتلای دین خدا فدا کرد، نباید با حاشیه هایی که به وجود آمده و همه آنها هم از گور آل سعود بیرون می آید، فراموش شود. همه این کارهایی که سران سعودی انجام داده اند برای همین است تا داغ شهادت شیخ نمر فروکش کند و چشمان افکار عمومی جهان و مسلمانان به سوی دیگری معطوف شود.

هر مشکلی را نمی توان با مذاکره حل کرد که اگر قرار بر حل شدن بود باید درخواست ها، گفت وگوها و مذاکراتی که برای جلوگیری از اعدام شیخ نمر انجام شد جواب می داد. اما اینگونه نشد چون آل سعود هم در پی انتقام گیری از ایران است و هم خواهان ایجاد فتنه در جهان اسلام.

دود این آتش افروزی عربستان هم به چشم خودش خواهد رفت نه ایران، اگر ایران در رفتار خود با آل سعود در آینده بهتر عمل کند و جنایات این رژیم را علیه ایران و منطقه به خوبی برای افکار عمومی بازگو و شرح دهد، آل سعود نمی تواند از ماجرای حمله به سفارتش بهره ببرد.

انتهای پیام/