به گزارش ، این روزها کمتر کسی سراغی از پیشکسوتان می‌گیرد، کمتر کسی حواسش به آنها هست و فقط خدای ناکرده کافی است خاری دست آنها برود یا در بیمارستان بستری شوند یا خدای ناکرده خبر فوت یکی از این عزیزان رسانه‌ای شود، آن زمان است که خیلی‌ها تازه یادشان می‌افتد و با خودشان می‌گویند: «اِ فلانی مریض شده، فلانی در بیمارستان است یا فلانی فوت شد».

چند هفته‌ای است که منصورخان پورحیدری در بیمارستان بستری است. هر کسی را که فکرش را بکنید که به نوعی به فوتبال وصل است به عیادت سرپرست استقلالی‌ها رفته که انصافاً هم کار پسندیده‌ای است، اما چه خوب است تا زمانی که پیشکسوتان سالم هستند یادی از آنها شود یا اینکه اگر قرار است سراغی از پیشکسوتان گرفته شود، این کار یکی در میان یا انتخابی نباشد.

تقریباً دو سالی است که یکی دیگر از این پیشکوستان خوشنام فوتبال ایران در بستر بیماری است اما کسی سراغی از او نمی‌گیرد. ایرج قلیچ‌خانی که در سال 1355 مربی تیم ملی جوانان بود و در سال 1360 هم هدایت تیم امید را بر عهده داشت. ایرج خان به بیماری پارکینسون مبتلاست و تقریبا دو سالی می‌شود که کسی سراغی از او نمی‌گیرد.

قلیچ‌خانی که عمری را در فوتبال گذراند و بازیکنان بزرگی مثل علی منصوریان، مرتضی فنونی‌زاده، محمد پنجعلی، بهانم سراج، علی اکبریان، رحیم میرآخوری، مجتبی خیراندیش، فیروز کریمی، حمید فرزام‌نیا، بهروز پرورش‌خواه و ... را تحویل این فوتبال داد، نباید این روزها در گوشه‌ای با بیماری‌اش دست و پنچه نرم کند و فوتبالی‌ها از او غافل باشند.

او این روزها واقعا نیاز به حمایت معنوی مسئولان، بازیکنان و شاگردانش دارد. البته در این بین هستند شاگردان وفاداری که هر از گاهی سراغ ایرج خان را می‌گیرند اما تعداد کسانی که این مربی کهنه‌کار تیم‌های برق، نیروی زمینی، هما، پارس‌خودرو، راه‌آهن و شموشک را فراموش کرده‌اند خیلی زیاد است.

قلیچ‌خانی این روزها به توجه بیشتری نیاز دارد و چه خوب است که مسئولان ورزش کشور پیسکشوتان ورزش ایران و به خصوص قلیچ‌خانی‌ها را فراموش نکنند و هر از گاهی از کسانی که آجر به آجر این فوتبال را چیده‌اند، سراغی بگیرند.

/انتهای پیام/
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.