۱۰ فناوری برتر برای تغییر سبک زندگی + تصاویر
خبرگزاری میزان - فناوری با سرعت به پیش میرود و هر روز با شعبدهی جدیدی کاربران را مسحور میکند. اما از میان این خیل عظیم، تنها معدودی راه تاثیر بر زندگی روزمره مردم را پیدا میکنند.
کد خبر: ۱۱۱۸۸۵
تاریخ: ۳۰ آذر ۱۳۹۴ - ۱۱:۳۷
خبرگزاری میزان -
به گزارش به نقل از دیجی کالا، در این نوشتار با ۱۰ فناوری نو و نوآورانه آشنا خواهید شد که بسیاری معتقدند در آینده به نحوی بر زندگی شما موثر خواهند بود.
اطلاعات اشیا (Information of Everything)
این ایده سر و صدای زیادی به پا کرده؛ دستگاههای هوشمند با کاربردهای مختلف، انواع پیامهای متنی، ویدیویی، صوتی یا ترکیبی از همه اینها را ارسال میکنند. یکی از تحلیلگران فناوری اطلاعات میگوید: «با داشتن اطلاعات همه اشیا قادر خواهیم بود دادههایی که از منابع مختلف بهدست میآوریم را در موارد موردنظر به کار بگیریم».
اینها اطلاعاتی هستند که همیشه وجود داشتهاند اما تاکنون امکان گردآوری، تکمیل و ذخیرهسازی آنها در پایگاههای داده را نداشتهایم. از این طریق خواهیم توانست از این دادههای گنگ و نامفهوم اطلاعات مفید و کاربردی استخراج کنیم.
چه آن را اینترنت اشیا بخوانید چه اینترنت دادهها یا اطلاعات اشیا، یک چیز مشخص است اینکه در سالهای پیش رو اطلاعات بیشتری تولید خواهد شد و این آینده را دگرگون خواهد کرد.
شبکه ارتباط دستگاهها (The Device Mesh)
تلفنهای هوشمند ابتدای راه تغییر هستند. یک شبکه از دستگاهها یعنی دسترسی به اطلاعات و اپلیکیشنها از طریق هر دستگاهی که فکرش را بکنید؛ تلفن، ساعت و انواع پوشیدنیها یا حتی تلویزیون و خانه و خودرو!
شبکه دستگاهها ذاتاً بخشی از اینترنت اشیا است. اپلیکیشنهایی مثل Waze در همین راستا جهت تبدیل خودروها به اطلاعات لحظهای ترافیک عمل میکنند. «شبکهی دستگاهها» آمده تا راه رسیدن به آرزوی اینترنت اشیا را هموار کند.
پرینت سهبعدی (3D Printing)
بر خلاف نظر برخی که فکر میکنند سر و صدای به پا شده درباره چاپ سه بعدی یک جو کوتاه مدت است، با گسترش موادی که امکان چاپ با این روش را پیدا میکنند نفوذ آنها روز به روز بیشتر میشود. از هواپیما تا خودرو و انرژی و صنایع نظامی، همهجا از مزایای این چاپگرها استفاده میکنند.
وقتی صحبت از انواع مواد میکنیم منظورمان مواد غذایی هم هست. چیزی که منجر به چاپ غذا میشود. با پیشرفت چاپگرهای سهبعدی تصور یک پیتزای چاپشده چندان دور از ذهن نیست. از این مهمتر موردی است که آن را زیستچاپ (bioprinting) میخوانیم؛ یعنی چاپ اندام مختلف یک فرد دقیقا مانند نمونهی اصلی. فکر اینکه به کمک این روش چه تحولی در زندگی معلولان حرکتی به وجود خواهد آمد واقعاً شوقانگیز است.
تجربه کاربری محیطی (Ambient User Experiences)
واقعیت مجازی (VR)، واقعیت افزوده (AR) و ابزارهای تکمیل محیط مباحثی هستند که خیلی زود جای خود را محافل علمی باز کردهاند. شرکتهای زیادی را به سرمایهگذاری در این حوزهها علاقه نشان دادهاند.
فناوریهای مبتنی بر ابَر مکان یا همان هایپر-لوکیشن (به معنی محیط فیزیکی پیرامون به همراه اطلاعاتی که به شیوههای مختلف در اختیار کاربر قرار میگیرند) کلید رسیدن به تجربه کاربری محیطی هستند؛ چیزی که با اپلیکیشنهای امروزی که تنها از طریق حسگرهای مختلف اطرافشان را درک میکنند تفاوت دارد. این بار به جای اینکه کاربر مثلا دنبال هتلی برای اقامت بگردد، دستگاه بر اساس انتخاب دفعه قبل او، هتل مناسب را انتخاب میکند.
ترکیبی از بشر و المانهای فیزیکی؛ حالات روحی، عادات، علایق ارتباطات اجتماعی، وظایف فعلی، اهداف کلی، موقعیت، نور، فشار، نویز و جو محیط، همه از عواملی هستند که تکتک رصد و مورد استفاده قرار میگیرند.
دستگاههای یادگیرنده پیشرفته (Advanced Machine Learning)
فناوری دیگری که از سال آینده به بعد و در ارتباط با اطلاعات اشیا توسعه خواهد یافت دستگاههای یادگیرندهی پیشرفته است؛ رایانههایی که خودشان و با اطلاعاتی که خود کسب کردهاند دادهها را پردازش میکنند. چیزی که در نهایت به هوش مصنوعی ختم میشود.
این دستگاهها برای تحلیل دادههای پیچیده نیازمند شبکههای عصبی عمیق (DNN) هستند که به آنها امکان عمل مستقل و ادراک از محیط پیرامون را بدهد. شبکه عصبی عمیق همان چیزی است که هوشمندی دستگاههای هوشمند را باعث میشود. در این میان، شرکتهایی که بتوانند کاربرد بهتری برای دستگاههای یادگیرنده پیشرفته ارایه کنند نسبت به رقبای خود موفقتر خواهند بود.
دستیارهای مجازی (Virtual Assistants)
سختافزار کار خودش را انجام داده و از این پس نرمافزار است سکان تغییر آینده را به دست میگیرد؛ خودتان را مشغول وسایل نقلیه خودکار نکنید، آینده را دستیارهای مجازی و مشاوران هوشمند خواهند ساخت. گوگل ناو (Google Now)، کورتانا (Cortana)، الکسا (Alexa) و سیری (Siri) تازه اول راه هستند.
طی پنج سال آتی به سمت دنیای «پسا اپلیکیشن» حرکت خواهیم کرد. آن موقع دستیارهای هوشمند کارهای مختلف ما را انجام میدهند. درنهایت بشر با برونسپاری کارها به این دستیارها، بر اموری که تنها از پس انسان بر میآید متمرکز میشود. این پدیده در ۲۰ سال آینده پیوسته رشد خواهد کرد و زندگی بشر را بهکل دستخوش تغییر میکند.
معماری امنیتی تطبیقی (Adaptive Scurity Architechture)
با افزایش تجارتهای دیجیتال، هکرها هم بیشتر میشوند و با ازدیاد این نوع تهدیدها شاهد پایان عمر ضدویروسها خواهیم بود. بدافزارهای فرار جدید میتوانند خود را از دید نرمافزارهای ویروسیاب پنهان کنند.
پس ناچاریم به نحوی با تغییر معماریهای امنیتی، نرمافزارهای خود محافظ ایجاد کنیم تا پیوسته در حال بررسی و وارسی دادهها باشند و حتی در صورت لزوم تغییراتی در خود برای شناخت بدافزارهای جدید ایجاد کنند.
ارسالکنندههای بلوتوث (Bluetooth Beacons)
ارسالکنندههای بلوتوث برای ارسال اعلانها و اطلاعیهها در فروشگاهها، موزهها، هتلها و فرودگاههای زیادی نصب میشوند. با این ارسالکنندهها میتوان فناوریهای مرتبط با کسبوکارها را به حوزه اینترنت اشیا برد.
در نهایت ارسالکنندههای بلوتوثی نسل ۴٫۲ در همهی سطوح با اینترنت اشیای شهرها و خانههای هوشمند ادغام و مرتبط شده و بخشی از پازل تغییر آینده را پر میکنند.
بستر اینترنت اشیا (IoT Platforms)
روزی نیست که یکی از شرکتها مدعی بهترین بودن بسترش برای اینترنت اشیا نشود. اینترنت اشیا مکملی است برای شبکه دیجیتال و تجربه کاربری محیطی و همه اینها وقتی میسر میشوند که بستری کارآمد برای اینترنت اشیا وجود داشته باشد.
هر شیوه جدیدی برای اینترنت اشیا باید ابتدا یک راهبرد صحیح در بسترسازی آن ارایه دهد و تا یک بستر واحد و جامع وجود نداشته باشد رسیدن به هدف اینترنت اشیا بسیار سخت خواهد بود. این چیزی است که چند سال آینده شرکتهای فناوری را به خود مشغول خواهد کرد.
معماری سیستمی پیشرفته (Advanced System Architecture)
با توسعه شبکههای دیجیتال و دستگاههای هوشمند، محاسبات کامپیوتری وارد فاز جدیدی میشوند. به کمک معماری کارآمد عصبریختی (Neuromorphic) و FPGAها به رایانههایی با سرعتی بیش از یک ترافلاپ خواهیم رسید.
سامانههایی که بر اساس واحد پردازش گرافیک و FPGA ایجاد میشوند عملکردی شبیه مغز انسان خواهند داشت. با معماری بر پایه FPGA میتوان الگوریتمها را به اجزای کوچکتر توزیع کرد و به بهرهوری انرژی بیشتری دست یافت. در نتیجه ماشینهای یادگیرنده پیشرفته هرجا که دستگاههای اینترنت اشیا باشند حضور خواهند داشت؛ یعنی در خانهها، خودروها، ساعتها و حتی در بدن انسانها.
فکر میکنید اگر روزی همهی این فناوریها عملی شوند، تغییر رخ داده در زندگی بشر، زندگی او را بهتر خواهد کرد؟
/انتهای پیام/
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانههای داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانهای منتشر میشود.
اطلاعات اشیا (Information of Everything)
این ایده سر و صدای زیادی به پا کرده؛ دستگاههای هوشمند با کاربردهای مختلف، انواع پیامهای متنی، ویدیویی، صوتی یا ترکیبی از همه اینها را ارسال میکنند. یکی از تحلیلگران فناوری اطلاعات میگوید: «با داشتن اطلاعات همه اشیا قادر خواهیم بود دادههایی که از منابع مختلف بهدست میآوریم را در موارد موردنظر به کار بگیریم».
چه آن را اینترنت اشیا بخوانید چه اینترنت دادهها یا اطلاعات اشیا، یک چیز مشخص است اینکه در سالهای پیش رو اطلاعات بیشتری تولید خواهد شد و این آینده را دگرگون خواهد کرد.
شبکه ارتباط دستگاهها (The Device Mesh)
تلفنهای هوشمند ابتدای راه تغییر هستند. یک شبکه از دستگاهها یعنی دسترسی به اطلاعات و اپلیکیشنها از طریق هر دستگاهی که فکرش را بکنید؛ تلفن، ساعت و انواع پوشیدنیها یا حتی تلویزیون و خانه و خودرو!
شبکه دستگاهها ذاتاً بخشی از اینترنت اشیا است. اپلیکیشنهایی مثل Waze در همین راستا جهت تبدیل خودروها به اطلاعات لحظهای ترافیک عمل میکنند. «شبکهی دستگاهها» آمده تا راه رسیدن به آرزوی اینترنت اشیا را هموار کند.
پرینت سهبعدی (3D Printing)
بر خلاف نظر برخی که فکر میکنند سر و صدای به پا شده درباره چاپ سه بعدی یک جو کوتاه مدت است، با گسترش موادی که امکان چاپ با این روش را پیدا میکنند نفوذ آنها روز به روز بیشتر میشود. از هواپیما تا خودرو و انرژی و صنایع نظامی، همهجا از مزایای این چاپگرها استفاده میکنند.
وقتی صحبت از انواع مواد میکنیم منظورمان مواد غذایی هم هست. چیزی که منجر به چاپ غذا میشود. با پیشرفت چاپگرهای سهبعدی تصور یک پیتزای چاپشده چندان دور از ذهن نیست. از این مهمتر موردی است که آن را زیستچاپ (bioprinting) میخوانیم؛ یعنی چاپ اندام مختلف یک فرد دقیقا مانند نمونهی اصلی. فکر اینکه به کمک این روش چه تحولی در زندگی معلولان حرکتی به وجود خواهد آمد واقعاً شوقانگیز است.
تجربه کاربری محیطی (Ambient User Experiences)
واقعیت مجازی (VR)، واقعیت افزوده (AR) و ابزارهای تکمیل محیط مباحثی هستند که خیلی زود جای خود را محافل علمی باز کردهاند. شرکتهای زیادی را به سرمایهگذاری در این حوزهها علاقه نشان دادهاند.
فناوریهای مبتنی بر ابَر مکان یا همان هایپر-لوکیشن (به معنی محیط فیزیکی پیرامون به همراه اطلاعاتی که به شیوههای مختلف در اختیار کاربر قرار میگیرند) کلید رسیدن به تجربه کاربری محیطی هستند؛ چیزی که با اپلیکیشنهای امروزی که تنها از طریق حسگرهای مختلف اطرافشان را درک میکنند تفاوت دارد. این بار به جای اینکه کاربر مثلا دنبال هتلی برای اقامت بگردد، دستگاه بر اساس انتخاب دفعه قبل او، هتل مناسب را انتخاب میکند.
ترکیبی از بشر و المانهای فیزیکی؛ حالات روحی، عادات، علایق ارتباطات اجتماعی، وظایف فعلی، اهداف کلی، موقعیت، نور، فشار، نویز و جو محیط، همه از عواملی هستند که تکتک رصد و مورد استفاده قرار میگیرند.
دستگاههای یادگیرنده پیشرفته (Advanced Machine Learning)
فناوری دیگری که از سال آینده به بعد و در ارتباط با اطلاعات اشیا توسعه خواهد یافت دستگاههای یادگیرندهی پیشرفته است؛ رایانههایی که خودشان و با اطلاعاتی که خود کسب کردهاند دادهها را پردازش میکنند. چیزی که در نهایت به هوش مصنوعی ختم میشود.
این دستگاهها برای تحلیل دادههای پیچیده نیازمند شبکههای عصبی عمیق (DNN) هستند که به آنها امکان عمل مستقل و ادراک از محیط پیرامون را بدهد. شبکه عصبی عمیق همان چیزی است که هوشمندی دستگاههای هوشمند را باعث میشود. در این میان، شرکتهایی که بتوانند کاربرد بهتری برای دستگاههای یادگیرنده پیشرفته ارایه کنند نسبت به رقبای خود موفقتر خواهند بود.
دستیارهای مجازی (Virtual Assistants)
سختافزار کار خودش را انجام داده و از این پس نرمافزار است سکان تغییر آینده را به دست میگیرد؛ خودتان را مشغول وسایل نقلیه خودکار نکنید، آینده را دستیارهای مجازی و مشاوران هوشمند خواهند ساخت. گوگل ناو (Google Now)، کورتانا (Cortana)، الکسا (Alexa) و سیری (Siri) تازه اول راه هستند.
طی پنج سال آتی به سمت دنیای «پسا اپلیکیشن» حرکت خواهیم کرد. آن موقع دستیارهای هوشمند کارهای مختلف ما را انجام میدهند. درنهایت بشر با برونسپاری کارها به این دستیارها، بر اموری که تنها از پس انسان بر میآید متمرکز میشود. این پدیده در ۲۰ سال آینده پیوسته رشد خواهد کرد و زندگی بشر را بهکل دستخوش تغییر میکند.
معماری امنیتی تطبیقی (Adaptive Scurity Architechture)
با افزایش تجارتهای دیجیتال، هکرها هم بیشتر میشوند و با ازدیاد این نوع تهدیدها شاهد پایان عمر ضدویروسها خواهیم بود. بدافزارهای فرار جدید میتوانند خود را از دید نرمافزارهای ویروسیاب پنهان کنند.
پس ناچاریم به نحوی با تغییر معماریهای امنیتی، نرمافزارهای خود محافظ ایجاد کنیم تا پیوسته در حال بررسی و وارسی دادهها باشند و حتی در صورت لزوم تغییراتی در خود برای شناخت بدافزارهای جدید ایجاد کنند.
ارسالکنندههای بلوتوث (Bluetooth Beacons)
ارسالکنندههای بلوتوث برای ارسال اعلانها و اطلاعیهها در فروشگاهها، موزهها، هتلها و فرودگاههای زیادی نصب میشوند. با این ارسالکنندهها میتوان فناوریهای مرتبط با کسبوکارها را به حوزه اینترنت اشیا برد.
در نهایت ارسالکنندههای بلوتوثی نسل ۴٫۲ در همهی سطوح با اینترنت اشیای شهرها و خانههای هوشمند ادغام و مرتبط شده و بخشی از پازل تغییر آینده را پر میکنند.
بستر اینترنت اشیا (IoT Platforms)
روزی نیست که یکی از شرکتها مدعی بهترین بودن بسترش برای اینترنت اشیا نشود. اینترنت اشیا مکملی است برای شبکه دیجیتال و تجربه کاربری محیطی و همه اینها وقتی میسر میشوند که بستری کارآمد برای اینترنت اشیا وجود داشته باشد.
هر شیوه جدیدی برای اینترنت اشیا باید ابتدا یک راهبرد صحیح در بسترسازی آن ارایه دهد و تا یک بستر واحد و جامع وجود نداشته باشد رسیدن به هدف اینترنت اشیا بسیار سخت خواهد بود. این چیزی است که چند سال آینده شرکتهای فناوری را به خود مشغول خواهد کرد.
معماری سیستمی پیشرفته (Advanced System Architecture)
با توسعه شبکههای دیجیتال و دستگاههای هوشمند، محاسبات کامپیوتری وارد فاز جدیدی میشوند. به کمک معماری کارآمد عصبریختی (Neuromorphic) و FPGAها به رایانههایی با سرعتی بیش از یک ترافلاپ خواهیم رسید.
سامانههایی که بر اساس واحد پردازش گرافیک و FPGA ایجاد میشوند عملکردی شبیه مغز انسان خواهند داشت. با معماری بر پایه FPGA میتوان الگوریتمها را به اجزای کوچکتر توزیع کرد و به بهرهوری انرژی بیشتری دست یافت. در نتیجه ماشینهای یادگیرنده پیشرفته هرجا که دستگاههای اینترنت اشیا باشند حضور خواهند داشت؛ یعنی در خانهها، خودروها، ساعتها و حتی در بدن انسانها.
فکر میکنید اگر روزی همهی این فناوریها عملی شوند، تغییر رخ داده در زندگی بشر، زندگی او را بهتر خواهد کرد؟
/انتهای پیام/
: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانههای داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانهای منتشر میشود.