« همه اقدامات ما طبق مجوزهای رسمی و قانونی بوده است و هیچ حکمی را خارج از احکام دادگستری انجام ندادیم. در اجرای حکم هم برایمان فرقی نمی کرد که کسی آقازاده است یا از خانواده کیست. بنده دهها نفر از افرادی را که از اصلاحات بودند یا از کارگزاران بودند یا از دوم خردادی ها بودند، از زندان آزاد کردم. چون حرف آنها در حد اعتراض بود. اما آنهایی که در کف خیابان مدیریت می کردند و آسیب می زدند و خسارت وارد می کردند، فرق داشتند.

پاسدار ما الآن با دوتا بچه، 70 درصد جانباز است و مغزش 7 بار عمل شده است. ما نمی توانیم از اینها بگذریم. من چندین بار گفته ام که رهبران فتنه مثل آقای کروبی و میرحسین اگر تبرئه بشوند حتماً خدای متعال و این هایی که شهید، جانباز و مجروح شده اند هرگز رضایت نخواهند داد. ما همه اینها را در یک جمعی جمع کردیم و این ها امضا کردند که ابداً رضایت نمی دهند. جوانی که پدر و مادرش یک وانت داشتند و همه چیزشان را فروختند و خرج این جوان کردند، اما الآن معلول و جانباز است.

بنابراین موسوی و کروبی متهمان اصلی این ماجرا هستند و حداقل مجازات برای این ها اعدام است. مردم و رزمنده ها نباید اجازه کمتر از این حکم را بدهند. منتها مصلحت نظام این است. اگر حکم رهبری بیاید و همین ها را دوباره بر ما مسلط بکند می گوییم چشم اما اگر روال قانونی خودش را می خواهد طی بکند ما مطالبه می کنیم. حضرت آقا هم تاکنون چنین چیزی از ما نخواسته اند و الا همان را عمل می کنیم. پس هر شدتی که در این جریانات وارد شد عین حکم قضایی بود؛ آن هم عین ضوابط. زمانی که برخی از اینها در حصر بودند همه امکانات برای آنها مهیا بود و به صورت انسانی و اسلامی با آنها رفتار می شد. اما دیگر قرار نبود بیایند کف خیابان و مدیریت کنند.»