«افسانه سپهر»؛ فانتزیای میان آشنایی و خیال خلق جلوههای ویژه در انیمیشن زمانی به نقطهای تعیینکننده میرسد که مرز میان تکنیک و روایت از میان برداشته شود. افسانه سپهر نمونهای از این رویکرد است؛ اثری که در آن جلوههای بصری، بهجای تأکید صرف بر نمایش، در خدمت ساخت جهانی فانتزی، باورپذیر و منسجم قرار گرفتهاند. این انیمیشن تلاشی است برای خلق جهانی که نه به جغرافیای مشخصی وابسته است و نه از حافظه فرهنگی مخاطب ایرانی فاصله میگیرد؛ جهانی که در آن جلوههای ویژه بصری نقشی کلیدی در ایجاد تعادل میان آشنایی و تازگی ایفا میکنند.
