خبرگزاری میزان - در سالهای گذشته بوکس ایران در رده جوانان تیمهای خوب و باکیفیتی داشته، اما اکثر مشتزنانی که از رده جوانان به یکباره وارد تیم بزرگسالان میشوند، نمیتوانند در این رده خود را نشان دهند و شکست آنها در اولین رویداد بینالمللی باعث سرخوردگی و حتی پایان زودهنگام دوران قهرمانی بسیاری از استعدادهای جوان میشود.
پدیدههایی مانند فرهاد مرادی، مصطفی ریگی، رضا حسن نیا و بسیاری دیگر از چهرههایی که در تیمهای پایه درخشیدند و به یکباره وارد بزرگسالان شدند، به دلیل استرس ناشی از تفاوت سنی و سطح مسابقات، نتوانستند توانایی خود را نشان داده و خیلی زود از تیم ملی کنار گذاشته شدند.
در ۳ – ۴ سال گذشته هم از تیمهای تحت هدایت رضا مهدی پور در ردههای پایه استعدادهای فوق العادهای معرفی شدند، اما اگر با خودمان رو راست باشیم اصلاً کسی نمیداند آنها پس از اینکه سنشان از تیم جوانان گذشت الان کجا هستند و اصلاً شانسی برای حضور در تیم بزرگسالان دارند یا خیر.
با این تفاسیر روشن است که نیاز اصلی بوکس ایران تشکیل تیم امید است تا بتوان از همین طریق ستارههای جوان ۱۷ – ۱۸ ساله را رفته رفته به تیم بزرگسالان تزریق کرد و این خلأ بزرگ بین تیمهای ملی جوانان و بزرگسالان را پر کرد، اتفاقی که در رشتههایی مانند کشتی به خوبی جاافتاده و نتایج مثبتی هم در برداشته است.
با این تدبیر بم نوعی میتوان با یک تیر دو نشان زد؛ اول اینکه بوکسورهای آینده دار بدون اینکه از فضای حرفهای و قهرمانی دور شوند، کم کم به تیم بزرگسالان تزریق میشوند و به جای نسل سوزی، نسل سازی شکل میگیرد و نکته دیگر اینکه میتوان از مربیان بیشتری در ردههای ملی استفاده کرد و یک اکیپ ۵ نفره از قهرمانان سابق را به کار گرفت تا در رده امید امور فنی را در دست بگیرند تا این حلقه اتصال را به خوبی مدیریت کنند.
قهرمانان سالهای نه چندان دور بوکس مانند علی مظاهری، احسان روزبهانی، جاسم دلاوری، محمد ستارپور، امین قاسمی پور، محمد عاشری و ... میتوانند در این رده به کمک بوکس ایران بیایند.
با توجه به اینکه سرپرست فدراسیون بوکس از قهرمانان نامدار این رشته در سطح آسیا بوده و خودشم هم چند سالی مدیریت تیمهای ملی را بر عهده داشته، قطعاً به چنین اموری به خوبی واقف است و میداند این پیشنهاد میتواند به نفع بوکس ایران باشد. حتی مدیر فعلی تیمهای ملی هم که خودش قهرمان کوچکی نبوده، نیک میداند این موضوع برای بوکس ایران ضرورت دارد.
مسیر پیش روی بوکس قطعاً با چالههای زیادی همراه خواهد بود، اما میتوان با یک برنامهریزی درست که یکی از آنها تشکیل فوری تیم امید است، این مسیر را هموار کرد.
امید میرود پس از برگزاری مجمع انتخاباتی فدراسیون، در خصوص تیم امید خیلی سریع تصمیمگیری شود. این پیشنهاد قطعاً به سود بوکس است و در کارنامه رییس بعدی فدراسیون یک نکته مثبت به حساب میآید و برخیها هم که اصلاً از خانواده بوکس نیستند، میتوانند این موضوع را به اسم خود بزنند تا شاید بیکاری آنها در فدراسیون بوکس ایران به این ترتیب کاور شود!
انتهای پیام/