خبرگزاری میزان -

خبرگزاری میزان - بر اساس برآورد‌های سازمان ملل، هند در حال پیشی گرفتن از چین و تبدیل شدن به پرجمعیت‌ترین کشور جهان است. 

این تغییر، نقطه عطف مهمی برای هند، کشور آسیای جنوبی است و پیامد‌های گسترده‌ای بر اقتصاد، جامعه و نفوذ جهانی آن خواهد داشت. 

تصویر زیر نشان می‌دهد که چگونه جمعیت هند از ۳۵۰ میلیون نفر در سال ۱۹۵۰ بیش از چهار برابر شده و اکنون به ۱.۴۳ میلیارد نفر رسیده است. 

در همین حال، جمعیت چین که در سال ۲۰۲۱ به ۱.۴۲ میلیارد نفر رسید، به تدریج در حال کاهش است. 

 

 

هند و چین در مجموع ۲.۸ میلیارد نفر جمعیت دارند. این بدان معناست که یک نفر از هر سه نفر در جهان در یکی از این دو کشور آسیایی زندگی می‌کنند.

برای درک بهتر این موضوع، تعداد مردمی که در هند و چین زندگی می‌کنند از مجموع ۱۹ کشور پرجمعیت بعدی جهان بیشتر است.

 

 

منطقه شرقی چین که از نظر منابع کشاورزی غنی بوده، بیش از ۹۰ درصد جمعیت این کشور را در خود جای داده است. 

در سراسر مرز هند، که از نظر مساحت حدود یک سوم چین است، بیشتر ساکنان در بخش شمالی این منطقه زندگی می‌کنند.

پرجمعیت‌ترین شهر‌های هند

بیش از ۱۱ سال از آخرین سرشماری هند می‌گذرد که تشخیص دقیق تعداد جمعیت در این کشور را دشوار کرده است. تا سال ۲۰۱۱، این کشور جنوب آسیا دارای ۲۷ شهر با جمعیت بیش از یک میلیون نفر بود.

بر اساس برآوردها اکنون این تعداد به احتمال زیاد نزدیک به ۵۰ شهر است. 

دهلی نو

پرجمعیت‌ترین شهر هند، دهلی نو، پایتخت این کشور با حدود ۳۰ میلیون نفر در سراسر شهر مرکزی و مناطق شهری اطراف آن است.

اگر دهلی یک کشور بود، پس از مالزی، غنا و موزامبیک پنجاهمین کشور پرجمعیت جهان به حساب می‎آمد.

جمعیت این شهر در سال ۱۹۸۴ حدود ۷ میلیون نفر اعلام شده بود.

بمبئی

بمبئی دومین شهر پرجمعیت هند و شلوغ‌ترین شهر بندری این کشور، محل زندگی حدود ۲۰ میلیون نفر است. 

مرکز مالی هند از حدود ۹ میلیون نفر در سال ۱۹۸۰ به ۲۰ میلیون نفر در حال حاضر رسیده است.

کلکته

کلکته که در بخش شرقی هند و در نزدیکی مرز بنگلادش قرار دارد، یکی از بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهر‌های این کشور است که ۱۵ میلیون نفر جمعیت دارد. 

مرکز فرهنگی هند که دارای چندین دانشگاه و مؤسسه تحقیقاتی است، به گسترش خود ادامه داده است.

بنگالورو

بنگالورو که با نام بنگلور نیز شناخته می‌شود، بزرگ‌ترین شهر در ایالت کارناتاکا در جنوب هند است و حدود ۱۲ میلیون نفر جمعیت دارد.

جمعیت بنگالور یک مرکز فناوری و تجارت، که اغلب به عنوان «سیلیکون ولی هند» شناخته می‌شود، در طول چهار دهه گذشته بیش از چهار برابر شده است. 

پرجمعیت‌ترین شهر‌های چین 

بر اساس چشم‌انداز شهرنشینی جهانی سازمان ملل که مناطق شهری را اندازه‌گیری می‌کند، پرجمعیت‌ترین شهر چین، شانگهای، با حدود ۲۷ میلیون نفر است و پس از آن پکن با ۲۰ میلیون نفر و چونگ کینگ با ۱۶ میلیون نفر در رتبه‌های بعدی هستند.

شانگهای

شانگهای که در دهانه رودخانه «یانگ تسه» در سواحل شرقی چین قرار دارد، یکی از بزرگترین قطب‌های کشتیرانی جهان و یکی از پرجمعیت‌ترین شهر‌های جهان است. 

اگر شانگهای یک کشور بود، تقریباً به همان تعداد ساکنان استرالیا، کامرون و ونزوئلا جمعیت داشت.

پکن

پایتخت چین، پکن، نام خود را از محل آن گرفته است؛ "bei" به معنای شمال و جینگ به معنای پایتخت. 

این شهر باستانی تقریباً به اندازه مالاوی، رومانی و سریلانکا جمعیت دارد.

چونگ کینگ

چونگ کینگ که در امتداد رودخانه یانگ تسه در جنوب غربی چین قرار دارد، شاهد افزایش سریع جمعیت شهری از سه میلیون نفر در دهه ۱۹۸۰ به بیش از ۱۶ میلیون نفر در حال حاضر بوده است. 

وقتی این کلان شهر با جمعیت زیاد روستایی خود ترکیب شود، یکی از بزرگترین شهر‌ها در جهان با حدود ۳۰ میلیون نفر جمعیت است. 

پیری جمعیت در هند و چین

مانند بسیاری از نقاط جهان، جمعیت چین و هند در حال پیر شدن هستند.

 

یکی از راه‌های تجسم آسان این تغییر در جمعیت، نگاه کردن به هرم جمعیتی یک کشور است که سن و جنسیت جمعیت را در نظر می‌گیرد.

جهان در سال ۲۰۵۰ چگونه خواهد بود؟

در سال ۱۹۵۵، ۲.۸ میلیارد نفر روی زمین زندگی می‌کردند. امروزه این تعداد فقط جمعیت چین و هند است. 

 

انتظار می‌رود جمعیت جهان از ۲.۵ میلیارد نفر در سال ۱۹۵۰ تقریباً چهار برابر شود و تا سال ۲۰۵۰ به ۹.۷ میلیارد نفر برسد. 

انتهای پیام/