مهمترین عامل بقای فرهنگ ملی هر کشور، هویت آن ملت است
وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، زبان فارسی را «زیرساخت هویت تمدنی ایران» توصیف کرد و با تاکید بر جایگاه راهبردی شاهنامه در حفظ انسجام تاریخی و فرهنگی ایرانیان، فردوسی را از مهمترین عوامل حیات، تداوم و بازتولید فرهنگ ایرانی دانست.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی دولت، سیدرضا صالحیامیری در پیامی به مناسبت روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، با تبیین جایگاه زبان در شکلگیری و استمرار تمدنها، تصریح کرد: زبان، حافظه تاریخی ملتها، بستر انتقال تجربههای تمدنی و مهمترین عنصر تداوم هویت فرهنگی جوامع است.
وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی با بیان اینکه «کارکرد بنیادین فرهنگ، هویتسازی و تضمین استمرار ارزشهای تاریخی یک ملت است»، افزود: مهمترین عامل بقای فرهنگ ملی هر کشور، هویت آن ملت است و در درون این هویت، زبان جایگاهی بیبدیل دارد. از همین منظر، زبان فارسی را باید مهمترین رکن استمرار تاریخی و تمدنی ایران دانست.
او با اشاره به نقش بیبدیل فردوسی در صیانت از زبان فارسی تاکید کرد: حکیم فردوسی با آفرینش شاهنامه، نهتنها اثری سترگ در قلمرو ادب و حکمت پدید آورد، بلکه پروژهای بزرگ برای حفاظت از حافظه تاریخی و فرهنگی ایران بنیان گذاشت. امروز اگر زبان فارسی همچنان زنده، پویا و قابل فهم برای ایرانیان است، بخش مهمی از این ماندگاری را مدیون فردوسی هستیم.
صالحیامیری شاهنامه را «سند استمرار ایران فرهنگی» توصیف کرد و گفت: شاهنامه متنی تمدنی است که در آن مفاهیمی، چون خردورزی، اخلاق، عدالت، هویت ملی، جوانمردی، مسئولیت اجتماعی و انسجام فرهنگی بازنمایی شده است. فردوسی با درکی عمیق از اهمیت هویت تاریخی، ایران را یک حوزه تمدنی با مرزهای روشن فرهنگی معرفی میکند.
وی با اشاره به جایگاه خرد در اندیشه فردوسی اظهار کرد: شاهنامه، کتاب عقلانیت و انسانیت است. فردوسی خرد را والاترین موهبت الهی و معیار سنجش انسان میداند و بر این باور است که جامعه بدون عقلانیت، در معرض زوال اخلاقی و تاریخی قرار میگیرد. از این رو، بازخوانی شاهنامه در جهان معاصر، ضرورتی فرهنگی و تمدنی است.
وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی همچنین با اشاره به پایداری زبان فارسی در طول تاریخ گفت: یکی از ویژگیهای ممتاز تمدن ایرانی، استمرار زبان فارسی است. در حالی که بسیاری از زبانها در مسیر تحولات تاریخی دچار گسست شدهاند، فارسی توانسته پیوستگی خود را حفظ کند و همچنان زبان زنده فرهنگ، اندیشه و هویت ایرانی باقی بماند.
وی ادامه داد: زبان فارسی، مقدمه و پیشران تمدن ایرانی است و غنای فرهنگی ایران در همین تداوم تاریخی و ظرفیت تمدنی ریشه دارد. هر جامعهای که از غنای فرهنگی برخوردار باشد، توانایی تمدنسازی خواهد داشت و ایران، به دلیل برخورداری از پشتوانه عظیم فرهنگی و ادبی، یکی از کهنترین و پایدارترین حوزههای تمدنی جهان محسوب میشود.
وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی در پایان با تاکید بر ضرورت بازخوانی میراث فکری فردوسی در جهان امروز تصریح کرد: در عصری که جهان با بحرانهای اخلاقی، خشونت، افراطگرایی و آشفتگی هویتی مواجه است، بازگشت به سرچشمههای عقلانیت و انسانیت ضرورتی اجتنابناپذیر است و بیتردید فردوسی و شاهنامه از مهمترین این سرچشمهها برای جهانیان به شمار میآیند.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *